gras
gras

Insulineresistentie

Nieuws

Insulineresistentie is een aandoening waarbij het lichaam van je paard niet op de juiste manier kan omgaan met suiker in zijn voedsel. Door insulineresistentie wordt de kans op hoefbevangenheid groter. Veel insulineresistente paarden hebben last van overgewicht.



Wat is insulineresistentie


De belangrijkste functie van insuline is het regelen van het bloedsuikergehalte van je paard. Tijdens en na het eten stijgt het bloedsuikergehalte, de insuline zorgt voor een verlaging van het bloedsuiker. Paarden met een insulineresistentie maken te veel insuline aan om de suikers die ze uit voedsel opnemen te verwerken. Een langdurige insulinestijging veroorzaakt dat de lichaamscellen ongevoelig raken voor insuline, waardoor het paard uiteindelijk niet meer in staat is om het bloedsuikergehalte weer op peil te brengen.

Symptomen van insulineresistentie bij paarden


Je kunt insulineresistentie onder andere herkennen door veranderingen in de hoef. De eerste tekenen van aantasting van de hoeven die horen bij een insulineresistentie ontwikkelen langzaam. Je zou vreemde groeiringen in de externe hoornwand aan de onderkant van de voet kunnen zien. Ook het breder worden van de witte lijn in de hoef wijst op insulineresistentie.

Andere symptomen zijn:

  • Gevoelig voor hoefbevangenheid

  • Vetophopingen rond manenkam en staart

  • Overgewicht, maar soms ook ondergewicht

  • Lusteloosheid en spiervermoeidheid, niet willen werken

  • Huidproblemen


Als je er vroeg bij bent kun je een hoop problemen voorkomen. Er is namelijk goed om te gaan met insulineresistentie, voornamelijk door aanpassingen in de voeding en beweging van je paard.

Behandeling insulineresistentie bij paarden


Behandeling van insulineresistentie bij paarden is in grote mate hetzelfde als de behandeling van bij mensen. De klachten zullen nooit helemaal verdwijnen, maar je kunt er wel voor zorgen dat de symptomen niet erger worden.

Dit kun je doen:

  • Beperk makkelijk opneembare koolhydraten


Makkelijk opneembare koolhydraten leiden tot schommelingen in de bloedsuiker. Een paard met insulineresistentie is niet goed in staat om deze schommelingen zelf te corrigeren. Makkelijk opneembare koolhydraten zitten onder andere in appels en granen, dus let hier mee op. Voer in ieder geval krachtvoer met een laag suiker- en zetmeetgehalte en voer krachtvoer zoveel mogelijk verspreid over de dag.

  • Voer langzaam opneembare koolhydraten


Langzaam opneembare koolhydraten zitten voornamelijk in ruwvoer. Voer zoveel mogelijk lang en grofstengelig hooi.

  • Beperk weidegang


Het suikergehalte in gras stijgt onder invloed van zonlicht en daalt als het gras groeit. Een insulineresistent paard kan het beste zo min mogelijk weidegang krijgen, het liefst slechts enkele uren per dag. Je kunt je paard in een paddock houden of stripbegrazing toepassen.

  • Zorg voor voldoende beweging


Zorg voor voldoende beweging in de vorm van duurtraining. Dit zorgt ervoor dat je paard vet verbrandt en dat er minder insuline nodig is om het bloedsuikergehalte op peil te houden. Bouw het bewegen goed op zodat je paard rustig went om langere afstanden te lopen.

Denk je dat je paard een insulineresistentie heeft? Je dierenarts kan dit testen door middel van een bloedonderzoek en het bekijken van de symptomen en voor jouw paard de beste behandeling voorschrijven.

Bron: VoerVergelijk / PaardNatuurlijk