Emma Wielens: “Van bijna geen vertrouwen tot samen van alles doen”

Pieken en dalen

Toen Emma’s oudere Haflinger met pensioen moest, ging ze op zoek naar een jonge opvolger. "Wat ik zocht, was een jonge ruin. Zo kwam ik bij Nolan terecht toen hij vier jaar oud was. Hij was toen net onder het zadel.”

De ruin werd omschreven als braaf, maar bleek toch niet altijd de makkelijkste te zijn. “In het begin was het echt een kwestie van pieken en dalen. Na meerdere keren van hem af te zijn gevallen, nam het vertrouwen dat ik had steeds verder af. Toen heb ik besloten om een aantal stappen terug te zetten en opnieuw te beginnen.”

Terug naar de basis

Ze zette het rijden op een lager pitje en ging verder met grondwerk. "Het ging erom dat we elkaar vertrouwden, leerden samenwerken en elkaar begrepen. Pas toen die basis goed zat pakte ik het rijden weer stap voor stap op. Het heeft even geduurd tot ik het vertrouwen weer terug had in het zadel." Maar, haar harde werk betaalt zich uit. "Nu kan ik zeggen dat ik vol zelfvertrouwen opstap. Daar ben ik heel blij mee.”

Pit onder een rustig uiterlijk

Nolan blijkt heel anders dan hij op het eerste gezicht misschien lijkt. "Sommige mensen zien Haflingers als trage paarden, maar Nolan is juist heel fanatiek. Hij staat altijd aan en wil altijd voor je werken." Dat heeft voordelen, maar vraagt ook om oplettendheid. "Je moet continu alert zijn bij hem, want anders doe je toch weer bodemonderzoek", lacht ze. "Als jij niet met hem bezig bent, is hij niet met jou bezig."

En juist dat waardeert ze nu. "Hij is nieuwsgierig, een echte knuffelkont, speels en eerlijk. Als hij van je houdt, gaat hij voor je door het vuur." En doordat ze Nolan nu door en door kent, kan ze op zijn streken inspelen. "Ik ken hem inmiddels zo goed dat ik vrijwel altijd weet want hij denkt of van plan is. Daar kan ik nu goed op inspelen. We kunnen echt lezen en schrijven met elkaar.”

Veelzijdig genieten

Waar het in het begin al moeite kostte om überhaupt te rijden, doen Emma en Nolan nu van alles: dressuur, springen, buitenrijden, crossen en zelfs endurance. "Dat vind ik het leukst, die veelzijdigheid. En een Haflinger kan echt alles." Toch is de dressuur haar hoofddoel. "Daar wil ik graag verder in komen. Ik hoop volgend jaar wat fanatieker wedstrijden te gaan rijden."

Maar de afwisseling blijft, ook voor Nolan. "Nolan heeft die afwisseling en mentale uitdaging nodig. Anders wordt het saai voor hem. Waar ik nog van droom, is een parcours springen en vaker endurance rijden. Maar wat voor mij vooral belangrijk is, is dat we leuke dingen kunnen blijven doen. Ik ben ooit begonnen met paardrijden, omdat ik door mijn taaislijmziekte meer moest sporten. Daar is mijn liefde voor paarden destijds ontstaan. Vandaag de dag helpt het mij nog steeds om gezond en fit door het leven te gaan. Mede dankzij Nolan voel ik mij goed en energiek", sluit ze af.

Bron: Bit & Cap