Palmyre Sol-de Roos: “Julius mag zijn mening geven”

Op vijf meter afstand gekocht

Palmyre zocht eigenlijk het tegenovergestelde van Julius. "Ik was op zoek naar een paard waar alles op en aan zat. Opstappen en wegrijden, dat was het idee." Toch werd ze op slag verliefd toen ze de foto van Julius zag. “Hij stond in een grote kudde en was als het ware verwilderd. Hij kende geen mensen en had nog nooit een halster omgehad. Ik heb hem gekocht op vijf meter afstand, want dichterbij durfde hij echt niet te komen."

Hoewel het niet was waar ze naar zocht, weet ze haar beslissing om voor hem te gaan inmiddels beter te verklaren. "Het is helemaal mijn type paard om te zien. Het was absoluut niet waar ik naar op zoek was, maar misschien wel wat ik nodig had."

Het veulen-ABC inhalen

Thuis bleek hoe pril alles was. Julius had veel in te halen. Palmyre had een achtergrond in de horsemanship, maar dat bracht haar met dit paard niet ver. "Ik had een paard dat niet bij me in de buurt kwam. Dan is je gereedschapskist snel leeg." Ze ging daarom op onderzoek uit en kwam uit bij trainen met positieve bekrachtiging.

"Heel voorzichtig, stapje bij beetje, hebben ik zo toch zijn vertrouwen kunnen winnen.” Maar dat was een lange weg met de nodige twijfels. "Er zijn momenten geweest waarop ik met mijn handen in het haar zat. Toch hebben we altijd doorgepakt. Ik merk nu dat we daardoor een hele solide vertrouwensbasis hebben."

Ja en nee mogen zeggen

Kenmerkend voor hun samenwerking is de ruimte die Palmyre Julius geeft. "Julius heeft heel erg behoefte aan autonomie. En om hem ‘ja’ te leren zeggen, heb ik hem eerst moeten leren dat hij ook ‘nee’ mag zeggen.”

Dat was een pittige fase. "In het begin zei op vrijwel alles ‘nee’, maar uiteindelijk legde dat wel het fundament voor onze samenwerking. Wanneer hij ‘ja’ zegt, dan betekent dat ook echt iets."

Force-free werken vraagt veel, maar geeft minstens zo veel terug. "Het is een uitdaging, maar het geeft ook veel voldoening. Zo heb ik Julius volledig in vrijheid zadelmak kunnen maken. Hij gaat inmiddels netjes voor het opstapblok staan met het zadel op zijn rug. Het is nog één stapje tot ik daadwerkelijk kan opstappen, dus we zijn er bijna."

Door de polder sjokken

Rijden is voor Palmyre geen noodzaak. "Ik ben vooral graag met mijn paarden bezig. Ik rij erop, maar dat is niet de hoofdmoot voor mij. Ik ben graag op de grond met ze bezig en vind het leuk om met hun gedrag aan de slag te gaan."

Grote doelen heeft ze dan ook niet. "Ik zeg altijd: ik wil gewoon door de polder kunnen sjokken. Meer hoeft er voor mij niet te zijn." Toch lonkt er iets nieuws. "Met mijn andere paard heb ik een tijdje geleden kennisgemaakt met Working Equitation. Dat zou ik met Julius ook graag willen oppakken om hem in vorm te houden.”

Dat haar paarden bij haar aan huis staan, maakt alles nog specialer. "Dat maakt de connectie sterker, omdat je vaak samen bent. ‘s Ochtends als ik een kop koffie drink, doe ik dat bij de paarden. We delen veel kleine momenten samen." Zo blijft het voor Palmyre elke dag de moeite waard. "Het is een hele weg geweest met Julius, maar ik vind het nog steeds elke dag leuk om met hem bezig te zijn", sluit ze af.

Bron: Bit & Cap