Jolette van de Stolpe over haar 31 jaar oude Larko: “Als we een sprongetje maken, is hij twee dagen blij”
Community Grondwerk Oudere paarden RecreatieJolette van de Stolpe heeft haar ruin Larko al 25 jaar. Hoewel ze geen makkelijke start hadden, heeft ze tot op de dag van vandaag geen spijt van haar aankoop. Uiteindelijk bleek hij precies te zijn wat ze zocht.
Op slag verliefd
Jolette zocht 25 jaar geleden een paard van rond de 1.60 meter, maar kwam uiteindelijk uit bij de veel grotere Larko. “Hoewel hij qua schofthoogte niet aan mijn wensen voldeed, werd ik op slag verliefd op hem. Hij had zo’n lieve en betrouwbare blik. Daar heb ik hem puur op gekocht.” Hij kwam thuis bij haar twee Shetlanders, iets wat de ruin goed beviel. Maar de bak in rijden was een ander verhaal…
Foto: Privébezit
Van drama naar vertrouwen
Larko werd verkocht als een tot L1-niveau opgeleid paard. “Maar, hij bleek helemaal niks te kennen. En steigeren was zijn manier van vluchtgedrag uiten.” Na weken op een steigerend paard overwoog Jolette hem te verkopen.
“Maar toen ik hem te koop had gezet en reacties binnenkreeg, keek ik weer in zijn ogen en dacht ik: ik geef je nog één kans.” Ze bracht hem voor drie weken naar een trainingsstal. Daarna leerde ze nieuwe oefeningen altijd eerst aan aan de hand via natural horsemanship. “Op het moment dat hij dat ontspannen deed, ging ik het pas onder het zadel proberen. Zo zijn we samen steeds verder gegroeid.”
Foto: Privébezit
Springen als grote passie
Jolette is van nature een springruiter. “Ik dacht: ik wil ook een keer een sprongetje met hem maken. En dat bleek een schot in de roos. Hij vond het geweldig. Tot zijn 26e of 27e sprongen we hobbymatig en deden we hier en daar mee aan een wedstrijd.”
“Achteraf gezien ben ik dus heel blij dat ik hem niet verkocht heb. Het is de meest ideale allrounder die er is. Nu, op zijn 31e, gaat hij nog steeds ‘aan’ als we de springtuin in rijden. Eén sprongetje van dertig centimeter en hij is twee dagen blij”, lacht ze.
Foto: Privébezit
Fijne oude dag
Jolette rijdt Larko niet meer vaak, ook vanwege haar eigen gezondheid. “Maar een paar keer per week longeer ik hem of maken we een rustig ritje. Volledig met pensioen wil hij nog niet, dan wordt hij drammerig. Aangezien de winters steeds zwaarder worden voor hem, doe ik mijn uiterste best om hem goed op gewicht te houden.”
“Grote doelen heb ik niet meer. Larko mag lekker genieten van zijn oude dag, met zijn maatjes in het weiland. Ik hoop nog lang van hem te kunnen genieten”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap
