Karin Hazelaar: “We doen het rustig aan, voor ons allebei”

Bang, maar nieuwsgierig

Karin bezocht eerst een tweejarige Haflinger-merrie, maar voelde met haar geen klik. De volgende dag reed ze naar Venlo, waar Aslan op een weiland stond samen met een andere hengst. "Hij was erg bang en wilde eigenlijk niet aangeraakt worden", vertelt ze.

Karin stond met haar rug naar hem toe, met haar handen op haar rug. "Toen kwam hij uit zichzelf aan mijn handen snuffelen. Hij zocht toch toenadering." Op de terugrit vroeg haar man wat ze dacht. "Ik zei: hij is wel erg bang, maar dat maakt me niet uit. Dit is hem gewoon."

Een week later werd Aslan bij haar thuisgebracht, waar ook haar 27 jaar oude paard en 31 jaar oude Shetlander al stonden. Nu, een jaar later, is Aslan absoluut niet meer schuw.

Spelenderwijs opleiden

Vanwege Karins gezondheid heeft ze naast haar werk en de dagelijkse verzorging niet altijd energie om actief te trainen. Ze doet het dan ook bewust rustig aan.

"Ik wil het zo relaxed mogelijk maken. Ik wil dat Aslan aan zoveel dingen gewend is dat de overstap naar het rijden straks heel natuurlijk aanvoelt.” Ze werkt spelenderwijs met hem vanaf de grond en laat hem aan van alles wennen, zonder haast. "We doen het rustig aan, voor ons allebei."

Haflingers in het bloed

De keuze voor een Haflinger was geen toeval. Karin had er vroeger al een, waarmee ze kon lezen en schrijven. "Die heb ik helaas moeten laten inslapen toen ze zeventien was. Daarna ben ik eigenlijk niet meer echt verdergegaan met rijden."

Maar, nu heeft Karin zelfs twee Haflingers aan huis staan. Naast Aslan heeft ze sinds kort ook een één jaar oude merrie. "Als een van de oudere paarden wegvalt, wil ik niet dat er eentje alleen staat. Dus nu heb ik twee oudjes en twee jonkies", lacht ze.

Extreme trail als droom

De toekomstplannen gaan verder dan alleen rijden. Karin wil graag buitenrijden met Aslan, maar samen met haar man wil ze in hun eigen weiland ook een extreme trail-parcours opzetten; een tak van sport die groeit. "Er zijn maar weinig plekken in Nederland waar je dat echt goed kunt doen. Wij willen dat veranderen, eerst voor onszelf en in clinicvorm voor anderen."

Wedstrijden organiseren staat ook op de agenda, maar dat komt later. "We moeten nog helemaal beginnen, maar ik hoop dat ik er ooit mijn werk van kan maken", sluit ze af.

Bron: Bit & Cap