Marloes Jansen: “Beer is niet het paard dat ik wilde, maar wel het paard dat ik nodig had”
Community Recreatie DressuurMarloes Jansen was negentien, woonde net op zichzelf en had eigenlijk geen geld voor een nieuw paard. Toch verruilde ze haar vosmerrie zeven jaar geleden voor Beer, een toen drie jaar oude Tinkerruin. Hoewel hij niet precies was wat ze zocht, heeft ze geen spijt van haar aankoop. Hij is echt haar leermeester.
Een ruil op gevoel
Marloes had hiervoor een vosmerrie, maar helaas had ze daarmee geen klik. Op de avond dat ze haar online te koop aanbood, kwam ze ook Beer tegen. “Ik vond hem heel leuk, maar hij was boven mijn budget.”
Ze stuurde zijn eigenaar een berichtje. Het werd een ruil met bijbetaling. Beer kwam op proef voor een maand. "Na twee dagen wist ik al: dit is gewoon mijn pony. Ik had eigenlijk een Friese merrie van vier jaar voor ogen en Beer was alles behalve dat, maar toch vond ik hem leuk. En nu weet ik ook waarom. Hij lijkt qua karakter namelijk heel erg op mij. We zijn beiden heel druk."
Terug naar de basis
Beer was naar verluidt al beleerd, maar hij begreep er weinig van. Marloes zette daarom flink wat stappen terug en begon opnieuw met het opbouwen van vertrouwen.
“Beer is spooky, onzeker en vindt alles eng. Hij is niet de pony die ik wilde, eerlijk gezegd. Maar hij heeft me wel goed leren rijden. Kleine hulpen geven, zo subtiel mogelijk blijven, en wat niet gaat, gaat niet. Dat is een les die hij mij geleerd heeft.”
Een clown met talent
"Ik heb het idee dat Beer voor mij uitloopt qua kunnen. Hij heeft humor, is leergierig, werkt graag voor je en denkt enorm met je mee. Als ik een klein signaal geef, pakt hij dat al op. Zo maakt hij zelfs soms uit zichzelf een galopwissel.”
Voorzichtig opbouwen
Maar, de afgelopen twee jaar waren niet makkelijk. De ruin kampte meerdere keren met gezondheidsproblemen. "De artsen hebben twee keer gevraagd of ik wel verder wilde, omdat herstel niet gegarandeerd was. Maar, inslapen was voor mij geen optie, omdat hij onbelast in de wei wel goed liep. Hij speelde ook gewoon met andere paarden.”
“Toen ik Beer met pensioen zette, werd hij voor mijn gevoel depressief. Hij wilde helemaal niks meer. Ik zette hem een tijdje daarna daarom weer rustig aan het werk, en dat fleurde hem op. Hij heeft het plezier er weer in teruggevonden. We rijden lichtjes dressuurmatig en gaan vanzelf zien hoe ver we dat kunnen uitbouwen. Ik vind het vooral belangrijk dat hij gezond en gelukkig blijft”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap
