Sita Herder: “De band met je paard is het belangrijkst”

Op zoek naar een jong paard

Toen Sita Kevin in het voorjaar van 2004 voor het eerst zag, was ze direct enthousiast. “Ik heb voorheen een andere Tinker gehad, een merrie. Helaas bleek zij uiteindelijk te pittig te zijn voor mij. Ik heb haar verkocht en besloot in 2004 op zoek te gaan naar een nieuw paard. Omdat we intussen twee dochters hadden gekregen, die toen vier en één jaar oud waren, koos ik ervoor om voor een jong paard te gaan. Zo kwam Kevin op mijn pad”, vertelt ze.

Kevin als jong paard - Foto: Privébezit

Bomproof

“De eerste jaren heb ik Kevin lekker laten opgroeien. We hebben in die tijd veel met hem gewandeld en geknuffeld, zodat hij alvast aan wat dingen kon wennen. Hij bleek toen al snel bomproof te zijn. Veel kinderen hebben op zijn rug gezeten en iedereen in het dorp herkent Kevin van alle activiteiten waar ik hem mee naartoe nam. Toen hij drieënhalf of vier jaar oud was, is hij ook daadwerkelijk beleerd.”

Opstappen en wegrijden

“Wat Kevin en ik vooral veel hebben gedaan, is buitenrijden. Daar konden we altijd enorm van genieten. Mijn kinderen hebben vroeger ook wat wedstrijden gereden met hem. Hoewel het rijden nu op een lager pitje staat vanwege Kevins longproblemen, maken we met mooi weer nog steeds graag een rustig stapritje. En dan is het altijd een kwestie van opstappen en wegrijden!”, vertelt ze. 

“Kevin staat nu bij een dagopvang voor mensen met geheugenproblemen. Hij vindt het geweldig om met hun te knuffelen en bezig te zijn. Zelfs mensen die in eerste instantie bang zijn voor paarden, voelen zich veilig bij hem. Dat maakt Kevin zo mooi.”

Foto: Privébezit

Welzijn voorop

“Dat Kevin zich zo fijn voelt op deze plek, vind ik heel belangrijk. Hem een fijn leven geven en gezond houden, heeft voor mij altijd voorop gestaan. Het hebben van een paard gaat niet om prestaties, maar om de fijne band die je kunt opbouwen.”

“Dat de mensen op de dagbesteding dat dankzij Kevin nu ook kunnen ervaren, vind ik heel mooi. Ik ga er alles aan doen om hem zo gelukkig te houden. Hij mag tot zijn dood bij mij blijven, maar ik hoop natuurlijk dat ik nog jaren van hem kan genieten”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap