Myrthe Bende: “Apache heeft mijn manier van denken veranderd”
Community Grondwerk RecreatieMyrthe Bende en haar 25 jaar oude Apache hebben in de afgelopen dertien jaar allebei grote veranderingen doorgemaakt. De bonte ruin leerde Myrthe dat vrijheid de basis is voor vriendschap, waardoor zij haar manier van training aanpaste en hij opbloeide tot een paard dat wél plezier haalde uit het werken in de bak.
“Hij kwam op mijn pad”
Myrthe en Apache leerden elkaar dertien jaar geleden kennen. “Een aantal maanden na het overlijden van mijn Fjord kwam Apache op mijn pad via een buurvrouw”, steekt Myrthe van wal. “Hoewel ik eigenlijk geen nieuw paard meer wilde, ben ik hem toch gaan bijrijden. Een tijdje later heb ik hem gekregen van zijn vorige eigenaar. Dat was heel bijzonder.”
Foto: Privébezit
Van vrijheid naar vriendschap
Myrthe verhuisde de ruin naar een andere stal, waar hij meer ruimte en vriendjes had. “In het begin hebben we ons vooral gericht op het buitenrijden, omdat Ap niet in de bak wilde rijden. Daar werd hij heel boos van. Ook grondwerk was een enorme strijd. Ik ben daarom op zoek gegaan naar een andere manier van werken. Zo rolde ik de wereld van de Natural Horsemanship en Centered Riding in. Ap leerde mij dat vrijheid dé basis is voor een mooie vriendschap.”
Lezen en schrijven met elkaar
Myrthe verdiepte zich steeds verder in deze manier van trainen en geeft nu zelfs andere combinaties les. “Inmiddels geef ik in de regio Noord-Holland ook les in Natural Horsemanship, grondwerk en Centered Riding. Dit doe ik via mijn bedrijf De Paardenjuf, afgeleid van mijn werk in het onderwijs. Ik vind het nog steeds heel bijzonder dat ik door Ap op dit pad terecht ben gekomen. Hij is het type paard dat groot is in zijn gedrag, maar een heel klein hartje heeft. Nu ik zijn signalen herken, kan ik echt lezen en schrijven met hem.”
Foto: Privébezit
Als een kudde op pad
“Nu Ap 25 is, merk ik wel dat hij ouder wordt. Een jaar geleden begon hij via zijn lichaamstaal steeds vaker aan te geven geen zadel meer op zijn rug te willen, dus het rijden laten we nu achterwege. We gaan daarentegen wel nog heel graag wandelen. Hij loopt stukjes los, neemt een hapje gras en geniet van de omgeving. We zijn dan net een soort kleine kudde die op pad is”, lacht ze.
“Ik hoop dat hij op deze manier nog heel oud mag worden. We hebben samen een lange weg afgelegd en hoewel dat niet altijd makkelijk was, hebben we daardoor wel een hele sterke connectie opgebouwd. Hij is echt mijn soulmate”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap
