Marijke Boersma: “Mijn interesse voor biomechanica en correct lichaamsgebruik is alleen maar gegroeid”

Eigen paard

We gaan bijna twee decennia terug in de tijd; Marijke fietste elke dag naar haar verzorgpaarden en kwam zo ook langs het weiland waar de jonge Zefiros stond. “Ik fietste daar elke dag langs en droomde van jongs af aan natuurlijk al van een eigen paard. Ik nam daarom een bijbaantje en kocht Zefiros. Toen hij één was, heb ik hem laten castreren en bij mijn verzorgpaarden op stal gezet. Zo kon Zefiros rustig opgroeien, terwijl ik nog met mijn verzorgpaarden bezig was”, vertelt ze.

Marijke en Zefiros - Foto: Privébezit

Fouten gemaakt

Na verloop van tijd ging Marijke ook steeds meer met Zefiros aan de slag. “Ik heb Zefiros helemaal zelf opgeleid. Dat is goed verlopen, maar als ik er nu op terugkijk, zou ik het wel anders aanpakken”, lacht ze. 

“Ik heb veel op gevoel gedaan. Ik heb gekeken naar hoe andere mensen hun jonge paard opleidden en daarna ben ik het gewoon gaan doen. Achteraf gezien heb ik ook wel wat fouten gemaakt, maar juist die momenten zijn leerzaam geweest. Het heeft Zefiros en mij ook heel hecht gemaakt. De band die wij hebben is bijzonder. We kunnen echt lezen en schrijven met elkaar.”

“We liepen vast”

Na verloop van tijd ging Marijke zich steeds verder verdiepen in grondwerk, loswerken en dubbele lange lijnen, mede door Zefiros halfzusje. “Haar kocht ik een paar jaar later. Bij Sarah ging alles heel anders dan bij Zefiros. Zij was zes jaar oud en was nog bijna niet in de hand geweest.”

“Toen we uiteindelijk vastliepen in de training, kwam ik in aanraking met de instructeursopleiding van de Freestyle Academy. Dat sprak mij enorm aan. Ik droomde er als klein meisje namelijk al van om instructrice te worden en vond het mooi dat deze opleiding zich ook richtte op andere paarden dan de ‘standaard KWPN’er’.”

Marijke en Zefiros - Foto: Privébezit

Uit haar schulp

Na een tijdje met een schoolpaard te hebben gewerkt, nam Marijke Zefiros mee naar de opleiding. Maar helaas bleek dat niet voor hem te zijn weggelegd. “Zefiros vond er niets aan. Hij vond het niet leuk om met de trailer op pad te gaan of om op een andere locatie te zijn. Daarom besloot ik Sarah daarna mee te nemen in plaats van Zefiros.”

“Zij kroop daar helemaal uit haar schulp. Ze bleek het grond- en loswerken ontzettend leuk te vinden. De benadering van de opleiding sprak mij zo erg aan dat ik daarna ook niveau 2 en 3 ben gaan doen. Dit wilde ik echter wel met een ander paard doen, omdat het voor Sarah nog iets te veel gevraagd was.”

Nieuwe uitdaging

Marijke kocht een achtjarige KWPN’er, Bowie. “Helaas bleek hij niet veel later met verschillende fysieke problemen te kampen. Uiteindelijk heb ik ook afscheid moeten nemen van hem”, vertelt ze. “Mijn buurvrouw gaf mij de kans om haar achttienjarige KWPN-merrie Tiffany mee te nemen. Dat ik met haar de opleidingen heb kunnen afronden, is heel waardevol geweest. Ik heb veel van haar geleerd.”

“Zes jaar geleden nam ik de driejarige Friese merrie Blomke van mijn buren over. Ze was destijds al beleerd, maar ik wilde het graag opnieuw doen, op mijn eigen manier. Ik gaf haar de tijd, ben begonnen met grond- en loswerken en ben daarna pas weer gaan rijden.”

Marijke en Blomke - Foto: Privébezit

Tegenslag

En dat pakte de merrie goed op. “Op een gegeven moment kregen we ook oefeningen als wijken en schouderbinnenwaarts onder de knie. Tijdens mijn twee zwangerschappen is ze getraind door mijn bijrijders. Dat ging goed, tot Blomke ineens aangaf niet goed in haar vel te zitten. Dat kwam duidelijk tot uiting onder het zadel. Hoewel ik in het begin vooral veel aan mezelf twijfelde en alles heb laten checken, ben ik uiteindelijk toch met haar naar de kliniek gegaan. Daar ontdekten we dat ze in beide voorbenen verbeend hoefkraakbeen heeft.”

“De reden dat dat die winter naar voren kwam, is omdat de bak toen iets harder was. Blomke heeft nu speciaal beslag, wat haar enorm helpt. We zijn nog aan het bekijken of ik haar ook weer pijnvrij kan belasten, maar ik ben al heel blij dat ze tijdens het grondwerken geen pijn heeft. Dat is namelijk ook haar favoriete ding om te doen.”

Groeiende interesse

“Als ik niet per se kijk naar Zefiros en Blomke of de lessen die ik geef, maar naar mijn eigen ambities, dan zou ik mij dressuurmatig graag verder willen ontwikkelen. Ik heb door mijn opleidingen aan de Freestyle Academy pas écht leren rijden. Sindsdien is mijn interesse voor biomechanica en correct lichaamsgebruik alleen maar gegroeid. Omdat ik het niet realistisch vind om dit doel na te streven met Zefiros en Blomke, hoop ik in de toekomst nog een ander paard erbij te kopen.”

“Maar voorlopig blijf ik natuurlijk, samen met hun drie geweldige verzorgers, nog lekker bezig met Zefiros en Blomke. Die wil ik immers ook gezond en blij houden. Vooral Zefiros heeft mij veel geleerd. Ik ben bezig om die kennis te bundelen in een kinderboek. Er zijn heel veel jonge kinderen die dromen van een eigen paard, dus het lijkt mij mooi om mijn inzichten met hun te delen!”, sluit ze af. 

Bron: Bit & Cap