Monique Voorn: “Ik wil dat Vlinder zich gehoord voelt”

Overname 

“Vlinder is nu zeven jaar van mij, maar ik ken haar al langer”, begint Monique haar verhaal. “Toen ze vier jaar oud was, kwam ze bij mijn zusje terecht. Zij kocht Vlinder destijds voor haar dochters. In die tijd heb ik Vlinder voor ze opgeleid door middel van horsemanship en ook toen zij al zelf met haar aan de slag waren, bleef ik haar bijrijden.”

“Toen mijn nichtjes een aantal jaar later hun interesse in de paarden verloren, nam ik Vlinder erbij als tweede paard. Ik had toen namelijk al een ruin, Exo. Hij is uiteindelijk 25 jaar bij mij geweest en is 32 jaar oud mogen worden”, vertelt ze liefdevol.

Foto: Leann Hunt

Onderzoek en behandeling

Terug naar Vlinder: “Toen ik haar zeven jaar geleden overnam, had ik het idee dat ze tegen wat probleempjes aanliep. Ik heb haar laten onderzoeken en ontdekte zo onder andere dat ze gevoelig is voor suikers, dat de cyste in haar rechterknie inmiddels actief was geworden en dat ze artrose heeft in haar linkerknie. Ik ben mij daar verder in gaan verdiepen en ben gaan uitzoeken hoe ik haar zo optimaal mogelijk kan helpen.”

“Dat was een flinke zoektocht, maar bioresonantietherapie en reiki hebben een grote rol gespeeld voor haar. Rond haar hengstigheid heeft ze ook veel last van haar buik en hormonen. Gelukkig is onze band inmiddels zo sterk dat Vlinder zelf bij mij aangeeft wanneer en waar ze behandeld wil worden.”

Foto: Leann Hunt

“Het is een bijzonder paard”

En dat die band zo sterk is, betekent veel voor Monique. “Ik vind het belangrijk dat Vlinder zich gehoord voelt. Het is een heel bijzonder paard. Ze communiceert met mij door hele kleine signalen af te geven, wat ervoor zorgt dat ik ook op die kleine signalen kan inspelen. Wanneer Vlinder aangeeft iets niet fijn te vinden, luister ik daarnaar. Ze hoeft niet te staken of iets dergelijks; bij de kleinste ‘nee’, pas ik mij aan aan haar.”

Foto: Leann Hunt

Spelenderwijs uitdagen

Het mooie is dat de merrie daardoor juist veel plezier uit de trainingen haalt. “Mijn bijrijdster Angela en ik rijden Vlinder voornamelijk bitloos en met een barebackpad of zadel. We gaan nu ook de buitenritten weer wat actiever oppakken, maar omdat ze niet al te veel belast mag worden, doen we ook graag grondwerken en loswerken.”

“Door zo af te wisselen houden we de uitdaging en speelsheid erin, zonder te veel van haar lichaam te vragen. Dat werkt heel fijn voor ons!”

Vlinder en haar vriendje Frits - Foto: Leann Hunt

“Ze is opgebloeid”

“Wat ik vooral belangrijk vind, is dat ik Vlinder gezond en blij houd, en dat we genieten. Dat is waar mijn prioriteit ligt. Ik ben nog steeds bezig met de puntjes op de i zetten in het management, maar we hebben al veel stappen kunnen zetten.”

“Het is mooi om te zien hoe ze is opgebloeid. Toen de dierenarts zeven jaar geleden vertelde dat hij niet wist of Vlinder de leeftijd van negen zou halen, had ik nooit verwacht dat we zo ver zouden komen. Het is echt een blij paard nu”, sluit ze af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Leann Hunt