Mariska van Axel over haar 30 jaar oude Dancer: “We leerden elkaar te vertrouwen”

Op slag verliefd

Toen Mariska 22 jaar geleden op zoek ging naar een paard voor haar en haar dochter, werd ze op slag verliefd op Dancer. Helaas viel hij boven hun budget. “Toen ik Dancers advertentie voor het eerst zag, was ik direct verkocht. Ik vond het een prachtig paard. Helaas was hij destijds te duur voor ons”, vertelt ze. 

“Enkele maanden later kwam ik zijn advertentie opnieuw tegen. Deze keer met een iets lagere prijs. Toen besloot ik direct contact op te nemen en te gaan kijken. En van dat kijken gingen we al snel over naar kopen”, lacht ze.

Foto: Privébezit

Temperament

Niet alleen Mariska voelde een klik met de ruin, haar dochter ook. “Toch ging het in het begin niet van een leien dakje. Hoewel Dancer vanaf de grond altijd braaf is geweest, was hij onder het zadel niet de makkelijkste. Mijn dochter heeft een jaar lang niet op hem kunnen rijden, omdat hij toch meer temperament had dan we verwacht hadden.”

“Ook voor mij was het niet altijd makkelijk. Er zijn veel momenten geweest waarop ik het gevoel kreeg dat Dancer er vandoor ging of ging ontploffen. Toch is dat nooit gebeurd. Na verloop van tijd wende ik aan zijn temperament en vertrouwden we elkaar steeds meer. Dat gold ook voor mijn dochter. Uiteindelijk kon zij ook lezen en schrijven met hem.”

Bloed, zweet en tranen

“Dancer is het type paard dat voor je door het vuur gaat als je eenmaal een band hebt opgebouwd. Hij is slim, gevoelig en heel duidelijk in zijn communicatie. Hij kan echt inspelen op hoe iemand zich voelt. Dat is prachtig.”

“De eerste jaren waren niet makkelijk en het koste ons bloed, zweet en tranen, maar uiteindelijk hebben we er wel iets moois voor teruggekregen. Jarenlang hebben we volop kunnen genieten van elkaar. We hebben grondwerk gedaan, we reden buiten en we trainden dressuur in de bak.”

Foto: Privébezit

Puzzelen

“Inmiddels is Dancer met pensioen. Hij heeft artrose en PPID. Voorheen stond hij een groot deel van het jaar op de Veluwe samen met zijn maatje, een Fries, maar nu heb ik hem weer definitief terug naar huis gehaald om hem de zorg te kunnen bieden die hij nodig heeft. Ik wil hem een fijn en pijnvrij pensioen geven.”

“De afgelopen winter heeft hij het moeilijk gehad en hebben we zijn management verder moeten aanpassen. Ik probeer een balans te vinden in wat hij leuk of lekker vindt en in wat ook daadwerkelijk goed is voor hem. Dat is soms even puzzelen, maar zo hoop ik wel nog jaren van hem te kunnen genieten”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap