Silke Klein Holkenborg: “Ouderwets werken in een moderne context”

Liefde voor trekpaarden

Silke groeide op op een boerderij en droomde als jong meisje al van een trekpaard. “In mijn hoofd zou dat een vosgekleurde ruin met witte bles worden, die Lucas heet. Vroeger was dat natuurlijk meer een fantasie, maar later werd het steeds realistischer. Zo besloot ik drie jaar geleden op zoek te gaan naar een trekpaard. Ik wilde liever geen Nederlands of Belgisch trekpaard vanwege hun problemen met CPL, en al snel kwam ik uit bij de Percheron. Ik kwam in contact met de eigenaren van Jet Set du Lac, oftewel Lucas, in Frankrijk”, vertelt ze.

Foto: Privébezit

Bijzondere klik

Silke kocht de ruin zonder hem in het echt te hebben gezien en haalde hem naar Nederland. “Hoewel het natuurlijk spannend is om een paard te kopen vanaf foto’s en video’s, had ik een heel goed gevoel bij Lucas. Op de een of andere manier voelde het alsof hij bij mij hoorde. Het mooie is ook dat dat gevoel nog meer versterkt werd toen hij eenmaal hier bij mij was. Ik heb geen moment spijt gehad van het feit dat ik voor hem ben gegaan. Hij is precies zoals ik mij had voorgesteld; zachtaardig, mensgericht en gemoedelijk.”

Foto: Privébezit

“Ze zijn ervoor gemaakt”

“De reden dat ik een trekpaard wilde, is dat ik het werk op het land met paarden heel interessant vind. Vroeger waren boeren voor veel werkzaamheden aangewezen op paarden, ook als het niet echte paardenmensen waren. Soms kon dat best leiden tot frustratie en een harde aanpak. En niet zelden moesten de paarden dag in dag uit, hele dagen aan het werk.”

“Maar dat is nu anders: werken met paarden moét niet meer, het mág voor degenen die daar passie voor hebben. Daardoor is er meer begrip en ruimte voor welzijn. Ik denk dat trekpaarden veel plezier en voldoening uit het werk kunnen halen als het op een fijne en harmonieuze manier gebeurt. Ik vind het ook belangrijk dat de paarden naast het werk gewoon paard kunnen zijn. Als je ze tegemoetkomt in hun natuurlijke behoeften, dan krijg je daar een tevreden en harde werker voor terug. Op die manier zijn ze ook echt enorm goed in dit werk, bijna alsof ze ervoor gemaakt zijn!

Foto: Privébezit

Van alle markten thuis

Maar dat is niet het enige wat Silke met Lucas doet. “Toen Lucas bij mij kwam, was hij nog heel groen. Ik heb hem zelf opnieuw onder het zadel opgeleid, maar heb de beginselen van het mennen en werken op het land wel aan iemand anders overgelaten. Dat was voor mij immers nog helemaal nieuw.”

“Ik vind veel dingen leuk en ben Lucas nu op een veelzijdige manier verder aan het opleiden. We doen al wat trek- en sleepwerk, rijden sinds de zomer van 2025 onder het zadel en ik wil het mennen ook weer gaan oppakken. Daarnaast gaan we ook graag wandelen en doen we aan grondwerk. Ik geloof dat dat een hele goede basis is in de connectie met je paard.”

Foto: Privébezit

Grote inspiratiebron

“Waar ik naartoe wil werken, is dat ik met Lucas ons stukje land kan hooien. Het werktuig dat vroeger bij ons op de boerderij stond en een grote inspiratiebron was voor mij, werkt nog steeds. Het lijkt mij heel gaaf om daarmee te kunnen werken met Lucas. Verder heb ik eigenlijk geen doelen voor ogen. Ik vind het leuk om nieuwe dingen te proberen, dus we zien vanzelf wel waar we uitkomen!”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap