Ruby Tamboer: “Het was alsof we elkaar al jaren kenden”

11 december 2025, 09:46 Community Grondwerk Recreatie

Ruby Tamboer en haar gelijknamige verzorgpaard delen niet alleen hun naam, maar ook een bijzonder gevoel. Al sinds ze elkaar kennen, voelt het vertrouwd. “Toen ik Ruby voor het eerst zag, was het alsof ik in een spiegel keek”, vertelt de amazone.

Eens een paardenmeisje, altijd een paardenmeisje

“Voordat ik in maart 2025 bij Ruby terechtkwam, had ik een eigen pony”, steekt Ruby van wal. “Op mijn negentiende kocht ik hem namelijk als veulentje. Na een aantal jaar heb ik helaas de moeilijke keuze moeten maken om hem te verkopen. Gelukkig heb ik een heel fijn huisje voor hem kunnen vinden”, vertelt ze.

“Omdat ik de paarden na verloop van tijd toch begon te missen, besloot ik begin 2025 weer op een manege te gaan rijden en een aantal maanden later op zoek te gaan naar een verzorgpaard. De eigenaresse van Ruby reageerde op mijn oproepje en vertelde dat ze niet het makkelijkste paard had staan, maar dat ik wel langs mocht komen om te kijken of er een klik was.”

Foto: Harold Bikker Fotografie

Bijzondere band

Zo gezegd, zo gedaan. “Toen ik Ruby voor het eerst zag, was het alsof ik in een spiegel keek. Ja, we hebben dezelfde naam, maar het voelde ook direct heel vertrouwd; alsof we elkaar al heel lang kennen. Ruby komt uit Engeland en is best sensibel. Bij haar uit zich dat voornamelijk in onzekerheid en voorzichtigheid. Gelukkig is ze wel heel erg mensgericht.”

“Toen ik nog op de manege reed, reed ik wel eens wedstrijden, maar dat past nu niet meer bij mij. Ik wil vooral gewoon genieten. En dat geldt ook voor Ruby. Zij houdt er niet van om fanatiek te trainen in de bak. Grondwerk, poetsen, hier en daar een buitenritje; dat is wat we het liefst doen. Het is een soort therapie, voor haar én voor mij. Het klinkt misschien cliché, maar we voelen elkaar heel goed aan en luisteren naar elkaar.”

Foto: Harold Bikker Fotografie

Plezier voorop

“Wat we doen, verschilt heel erg per dag. Wanneer Ruby iets moeilijk vindt, zetten we een stapje terug en wanneer ze zich een dag heel goed voelt, werken we wat fanatieker. Daarin volg ik gewoon mijn gevoel. Ik vind het vooral belangrijk dat wij beiden plezier hebben in wat we doen. Dan zien we vanzelf wel waar het schip strandt”, sluit ze af.

Foto: Harold Bikker Fotografie