Editorial Suzanne Vlieger-Admiraal: Grenzen
Gedrag Editorial SuzanneWe hebben allemaal grenzen; grenzen aan ons fysieke kunnen, maar ook grenzen aan onze energie, tijd, ons mentale kunnen. Je eigen grenzen (h)erkennen en aan durven geven, is voor veel mensen niet (altijd) makkelijk – ook voor mij niet. We willen onszelf 100% geven aan ons werk, de paarden, de kinderen … en waar blijven we zelf?
Wat vaak ook niet erg meehelpt in het herkennen van je eigen grenzen, is jezelf vergelijken met anderen. Anderen, die wél alles tegelijk kunnen, of alles perfect doen – althans, zo lijkt het van buitenaf.
Voor Marijke Visser, Europees kampioen op de 160 kilometer endurance, lijken er op sportief vlak bijna geen grenzen te bestaan; op en neer reizend tussen de Ardennen en het Midden Oosten levert ze grenzeloze prestaties. Maar schijn bedriegt, want juist voor zulke grenzeloze prestaties moeten er grenzen in acht worden genomen; de grenzen van het paard.
In haar interview vertelt Marijke hoe niet alleen hun fysieke gezondheid en grenzen nauwlettend worden gemonitord en gerespecteerd, maar ook hun mentale grenzen niet overschreden worden (“Als ze zich een beetje ongemakkelijk voelen, doen we een stapje terug”). Het enige wat écht grenzeloos moet zijn op zulke lange afstanden, is het vertrouwen tussen ruiter en paard.
Als we zeker willen weten dat we de fysieke grenzen van paarden niet overschrijden, is het goed om deze te kunnen herkennen. Het artikel ‘Hoe belastbaar is jouw paard?’ gaat in op het belang van kennis van biomechanica en geeft je handvatten om de belastbaarheid van jouw paard in te schatten en daarmee je paard gezond te houden. Zoals prof. Dr. René van Weeren in het artikel zegt: “Alles draait om de balans tussen belasting en belastbaarheid.”
Ook op mentaal vlak moeten belasting en belastbaarheid met elkaar in balans zijn. Voor Nova, de merrie van Yael Blomaard waarmee je al kennis kon maken in het augustusnummer, waren mentale belasting en belastbaarheid niet in balans bij het passeren van andere paarden. Voor haar was dit een grens. In Bit & Cap oktober kun je meelezen en -kijken met de tweede les die Liesbeth Jorna aan Yael en Nova gaf.
Ook hierin zie je dat de grens die Nova aangeeft gerespecteerd wordt. Wordt het haar te veel, dan gaan Liesbeth en Yael een stap terug en zorgen ze ervoor dat ze de opgebouwde spanning kan laten afvloeien – van ‘oranje’ naar ‘groen’ noemt Liesbeth dit.
Grenzen (h)erkennen en respecteren dus. Van jezelf én van je paard. Nu kun je je afvragen: hoe kom je dan vooruit? Hoe komt Nova van haar angst af zonder over een grens te gaan? Zoals te lezen is in het artikel: grenzen kunnen verschuiven. Heel langzaam, zonder ooit over de grenzen van het moment heen te gaan, en – daar is ie weer – met grenzeloos vertrouwen.
Suzanne Vlieger-Admiraal,
Community redacteur Bit & Cap
