
Editorial Suzanne Vlieger-Admiraal: Verschillen
Nieuws Editorial SuzanneEen van de leuke dingen van paarden is dat ze allemaal zo verschillend zijn. De weilanden van de gemiddelde pensionstal worden bevolkt door een bont gezelschap aan paarden met uiteenlopende kleuren, schofthoogtes, temperamenten en karakters.
Ook de pagina’s van Bit & Cap september zijn weer gevuld met heel verschillende paarden.
Op pagina 16 en verder zie je Kriss Kross en Kick-Off (alias ‘Kikker’) van Jill Huijbregts, de paarden waar ze momenteel Lichte Tour en ZZ-Zwaar mee rijdt en waar ze – als het aan haar ligt – ooit weer de Grand Prix mee zal bereiken. Verderop, vanaf pagina 32, maak je kennis met de vijfjarige Schwarzwalder Fuchs Manny. De Grand Prix ligt voor hem niet in de lijn der verwachtingen, maar op betrouwbaarheid, kracht en robuustheid zal hij 100% scoren.
Manny, Kriss Kross en Kick-Off. Drie verschillende paarden, met verschillende karakters, verschillende temperamenten en verschillende kwaliteiten. Manny heeft een heel andere bouw dan zijn sportieve soortgenoten, vereist een andere aanpak en training en wordt ongetwijfeld gelukkig van heel ander werk dan Kriss Kross en Kick-Off.
Dat deze paarden zo verschillend zijn, betekent dat dat de één beter is dan de ander(en)? Wat mij betreft zeker niet. Het mooie aan paarden is juist hun diversiteit. En allemaal hebben ze wel iets dat ze bijzonder maakt. Net als mensen, eigenlijk. Ook daarvan vind je een hoop verschillende in de paardenwereld. Met name als het aankomt op ambities, waarden, voorkeuren en overtuigingen.
En dan kun je jezelf weer dezelfde vraag stellen: is het één beter dan het ander? Vreemd genoeg is het voor paardenliefhebbers meestal lastiger om die vraag met ‘nee’ te beantwoorden als het over mensen gaat, dan als het over paarden gaat. Want onze verschillen maken dat we vaak lijnrecht tegenover elkaar staan. Zoals Jill Huijbregts het noemt: ‘links’ en ‘rechts’.
Wat als we onszelf nu eens bekijken als een bonte kudde paarden, waarin we allemaal hetzelfde doel hebben – om Jill te citeren: ‘dat paarden een gelukkig leven moeten hebben en dat ze met veel plezier en liefde met ons zouden moeten willen werken.’ Is het dan nog erg dat de één dat ‘linksom’ doet, en de ander ‘rechtsom’? Of dat het doel van de één misschien toch net wat anders is dan het doel van de ander?
Jill vindt in ieder geval van niet. Zij positioneert zichzelf, als Grand Prix-amazone die ook geregeld bitloos rijdt en haar paarden 24/7 buiten heeft staan, in het ‘midden’ en heeft voor links en rechts begrip. Zij zit niet in een ‘kamp’ dat zichzelf beter vindt dan ‘de ander’. In plaats daarvan kijkt ze hoe ze het zélf beter kan doen. Voor zichzelf, én voor haar paarden. En dat is wat haar wat mij betreft zo inspirerend maakt, en waarom ze ook helemaal op haar plaats is op de cover van deze Bit & Cap. Een echt ‘paardenmens 2.0’: “Niet beter dan de ander, maar beter dan jezelf.”
Suzanne Vlieger-Admiraal,
Community redacteur Bit & Cap
![]()























