Ezels vertellen meer dan gedacht
NieuwsEzels staan erom bekend weinig te klagen te hebben en stoïcijns te zijn, maar het blijkt nu dat ze stiekem heel erg veel te zeggen hebben. Onderzoekers bestudeerden het gedrag van ezels in Lahore, Pakistan, een belangrijke stap in de richting van een beter inzicht in de gedragskenmerken en emotionele toestand van ezels. Hun uitgangspunt was het onderzoeken van tekenen van pijn.
Gapen, zuchten en strekken waren slechts drie van de gedragingen die de onderzoekers van de Universiteit van Bristol onderzochten. Helen Whay en haar collega’s bestudeerden de ezels om eventuele patronen en samenhang in hun gedrag de ontdekken. Het onderzoek is gepubliceerd in het magazine PLoS ONE.
De wetenschappers bevestigen dat ezels, die eigenlijk een reputatie als een van de meest stoïcijnse dieren hebben, eigenlijk een groot aantal gedragskenmerken hebben. Volgens hen is er al een lange tijd een groot gebrek aan wetenschappelijk bewijs over het gedrag van ezels, in tegenstelling tot bijvoorbeeld over paarden. Dit gebrek aan bewijs kan het lastig maken om goed aan de behoeften van ezels te voldoen.
Het onderzoek zal worden gebruikt om te onderzoeken hoe verschillende gedragskenmerken van ezels te analyseren zijn, met als hoofddoel het leren te bepalen wanneer een dier pijn heeft.
Het onderzoek bouwt voort op eerder werk van Stichting Brooke, die al eerder gedrag van ezels documenteerde. Brooke financiert de studie en zal de resultaten gebruiken om het welzijn van ezels in de landen waar ze werken te beoordelen en verbeteren.
Brooke voert regelmatig onderzoeken uit in de landen waar ze opereren, om eventuele welzijnsproblemen vast te stellen en zo effectief mogelijk met oplossingen te komen. Onderzoekscoördinator van de stichting Melissa Upjohn vertelt: “Ons team in Pakistan vond het geweldig om samen te werken met de universiteit. Het project biedt belangrijke informatie die wel op zullen nemen in onze beoordelingen.”
“Een groot deel van het proces bestaat uit het observeren van de ezel voordat we het benaderen, om hem zo natuurlijk mogelijk te zien gedragen. Deze geïdentificeerde gedragspatronen zijn dus precies wat we nodig hebben voor onze medewerkers in het veld. Zij kunnen zo het welzijn van de ezels beter beoordelen en hun eigenaren zo goed mogelijk adviseren over hoe ze het welzijn van hun dieren kunnen verbeteren.”
Het onderzoeksteam beoordeelde het gedrag van 21 volwassen werkezels, twaalf vrouwelijke en negen mannelijke dieren, over een periode van twee dagen. Het hoog dragen van het hoofd en bijten werd meer gezien bij mannelijke ezels dan bij vrouwelijke, dat duidt op een focus op de externe omgeving. “Dit zijn onderdelen van normaal sociaal en seksueel gedrag”, aldus de onderzoekers.
Het minder hoog dragen van het hoofd, likken, kauwen en het schudden met het hoofd werd meer gezien bij de vrouwelijke dieren. “Merries zijn een stuk minder gefocust op de omgeving dan hun mannelijke soortgenoten, afgelezen aan de hoogte van het hoofd”, vertellen de onderzoekers. “Het schudden van het hoofd was significant meer aanwezig bij de vrouwtjes en dat suggereert dat ze heftiger op vliegen reageren dan de mannetjes.”
De positie van de staart, oor-oriëntatie, stampen met de voeten, rollen, liggen en het schudden van het hoofd werden beïnvloed door de tijd van de dag. Het zwiepen van de staart, stampen met de voeten en oren die zijwaarts en naar beneden hangen werden in verband gebracht met het ontmoedigen van vliegen. Dit gedrag werd het meest op het midden van de dag gezien.
“Alle ezels drukten een uitgebreid gedragsrepertoire uit”, concludeerden de onderzoekers. Ze ontdekten dat er wel wat verschillen waren in geslacht. Sommige gedragen van de werkezels waren niet consistent in de tijd, waardoor ze ongeschikt zijn als graadmeter voor het herkennen van uitingen van pijn.
Bron: Horsetalk
