Brenda van Buuren over haar 24 jaar oude Speedy: “Hij blijft bij ons tot hij zijn laatste adem uitblaast”

Van handelaar naar nieuw thuis

Brenda trof Speedy aan op Marktplaats. "Ik was op slag verliefd, maar ik zag ook verdriet in zijn ogen. Hij was mager en zat onder de wondjes en kale plekken. Hij was na achttien jaar weggedaan naar een handelaar, terwijl hij al die jaren zo zijn best had gedaan voor zijn oude eigenaar”, vertelt ze.

“We besloten bij hem te gaan kijken en toen mijn dochter van destijds negen direct de hele bak met hem rondreed, wisten we dat we voor hem wilden gaan. Het voelde goed.”

Passie delen

Eenmaal thuis knapte Speedy op. Meer aandacht, een goede stal, lekkere maaltijden; het deed hem goed. "Hij was negentien jaar, maar voelde zich tien. Voor mijn dochter werd hij te pittig, en dus moest ik hem gaan rijden. Hij kon van die heerlijke rodeo-bokkensprongen maken en was echt een blij ei in de piste”, lacht ze.

Een sukkeltje eerste klas

“Speedy is lief, sociaal en aanhankelijk, maar ook de koning van de ongelukjes. De eerste twee jaar heb ik om het halfjaar de dierenarts moeten bellen, omdat hij weer iets had." Een tikkeltje lomp, maar met een goed hart. En dat is waar het om draait.

“Zelfs nu hij 24 is, is hij nog heel fit. We rijden nog buiten en doen af en toe een rondje in de bak. Hij heeft nog genoeg energie en slooft zich maar al te graag uit als er een andere ruin in de buurt komt”, lacht ze.

Kleine wereld

En dan is er nog het verhaal dat Brenda pas later ontdekte. "Toen ik mijn beste vriendin vertelde dat ik een paard had gekocht en zij in het paspoort keek, zag ze dat ik het halfbroertje van haar inmiddels overleden paard had gekocht. Dat was heel bijzonder.”

“Voorlopig blijven Speedy en ik gewoon doorgaan met wat we nu doen. En als rijden ooit niet meer kan, wil ik mij op grondwerk gaan richten. Speedy is leergierig genoeg. Hij blijft bij ons tot hij zijn laatste adem uitblaast”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap