Mare Verlaan: “Ik ben niet Banjers baas, ik ben zijn maatje”
Community Grondwerk Recreatie VrijheidsdressuurMare Verlaan en haar bijna drie jaar oude Haflingerruin Banjer hebben in afgelopen jaren een lange weg afgelegd. Wat begon met wantrouwen, groeide uit tot een band waarin vertrouwen, wederzijds respect en plezier voorop staan. Eén ding is zeker; de jonge ruin maakt nu al Mare’s dromen waar.
Bijzonder gevoel
Toen Mare twee jaar geleden op zoek ging naar een jong paard, kwam ze uiteindelijk bij Banjer uit. “Banjer is opgegroeid in een weiland, samen met zijn moeder, maar zonder veel menselijk contact. Toen hij eenmaal afgespeend was, is hij verhuisd naar een plek waar hij een tijdje alleen heeft gestaan. Dat heeft hem best angstig en onzeker gemaakt. Toch zag ik iets in hem. Ik wilde hem veiligheid en vertrouwen wil bieden, aangezien ik dat vroeger zelf ook heb gemist. Ik besloot vrijwel direct voor hem te gaan”, vertelt ze.
Banjer eind 2023 - Foto: Privébezit
“Er viel een bepaalde rust over hem heen”
Toch was het de eerste periode niet makkelijk. “Banjer had heel weinig vertrouwen in mensen en liet eigenlijk niemand in zijn buurt. Zodra je dichterbij kwam, draaide hij zijn achterhand naar je toe en sloeg hij gericht. Toch heb ik nooit het gevoel gehad dat hij dit met kwade bedoelingen deed. Hij had gewoon nog niet voldoende vertrouwen. Pas na een aantal maanden liet hij mij toe.”
“Vanuit dat vertrouwen zijn we aan de slag gegaan met grondwerk en vrijheidsdressuur. Door zijn leergierige karakter kroop hij snel uit zijn schulp. Van de één op de andere dag, was het een heel ander paard, alsof er een bepaalde rust over hem heen viel. Ik vertrouw hem nu voor de volle honderd procent. Hij heeft een hart van goud en is ontzettend vriendelijk en mensgericht.”
Foto: I.S. Photographic
Samenwerken
“Nu we op de grond een fijne basis hebben opgebouwd, wil ik deze zomer vanuit lichaamstaal en stemhulpen verder met het opleiden onder het zadel. Toch heb ik daar totaal geen haast mee. Uiteindelijk hoop ik vooral veel buiten te kunnen rijden met Banjer. Zodra hij zadelmak is, gaan we lekker op pad, nieuwe plekken ontdekken en zo aan zijn kracht en conditie werken.”
“Maar, ik hoef niet per se fanatiek te rijden. Ik geniet immers ook enorm van grondwerk. Daarin zijn we nu al heel erg op elkaar ingespeeld en zien we elkaar als gelijken. Ik ben niet zijn leider of baas, maar zijn maatje. Ik vind het belangrijk dat alles wat we doen, voor hem net zo leuk is als voor mij. Daarom geef ik hem ook altijd de kans om zijn mening te uiten”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap
