Maaike Jansen: “Van elkaar genieten is al een doel op zich”

Op slag verliefd

Toen Maaike bijna vier jaar geleden nog in de manegelessen reed, zag ze Sue, een Iers sportpaard, in een van de andere lessen lopen. Ze was op slag verliefd. “Enkele maanden later begon mijn instructrice haar te trainen voor de verkoop. Omdat ik in die tijd graag op zoek wilde naar een eigen paard, besloot ik eens bij Sue te gaan kijken. Ze was ontzettend mensgericht en lief. Twee weken later was ze al van mij”, lacht ze.

Tegenslagen

Het klinkt als een droom die uitkomt; iemand die verliefd wordt op een paard en er direct een klik mee heeft. Maar helaas was dat niet voldoende om ook onder het zadel een goede start te maken. “De eerste twee jaar waren niet makkelijk”, gaat Maaike verder. 

“Sue is vroeger meerdere keren ingereden, wat niet altijd fijn is gegaan. Het is een paard met een hart van goud, maar ze bouwde in het begin wel snel spanning op. Zo veel, dat ik uiteindelijk te bang werd om te rijden. Ik ben best een onzekere ruiter, maar ik heb wel veel doorzettingsvermogen. Toch was dat niet genoeg. Ik was ervan overtuigd dat Sue beter af was bij iemand anders.”

Nieuwe start

Maaike zette haar merrie te koop, hoe moeilijk ze dit ook vond. “Er zijn meerdere mensen bij Sue komen kijken. Wat mij toen opviel, is dat ze ontzettend braaf was, zelfs bij iemand die haar niet zo vriendelijk reed. Ook zocht ze in die periode steeds meer contact met mij. Dat deed mij realiseren dat ik misschien toch wel verder kon met haar.”

“Mijn instructrice is Sue toen een tijdje gaan trainen. In de tussentijd ben ik mij gaan verdiepen in hoe ik Sue kon helpen om haar spanning los te laten. Zo weet ik nu welke spieren ik kan masseren. Dat werkt heel erg goed en is het begin van onze nieuwe start geweest.”

Foto: Carice Captures

Niet durven dromen

Stapje voor stapje pakte Maaike het rijden zelf weer op. “Ik heb toen al mijn doelen losgelaten. Het enige wat ik wil, is dat Sue fysiek en mentaal goed in haar vel zit. Als zij het fijn heeft, heb ik het ook fijn. Inmiddels is onze band ook zo sterk dat we echt kunnen lezen en schrijven met elkaar. Ik kan aan de kleinste signalen zien hoe ze in haar vel zit en wat ze mij probeert te vertellen.”

“Een vriendin van mij herkent zich in de spanning die Sue en ik opbouwden. Zij helpt mij tot op de dag van vandaag nog steeds tijdens het rijden. Doordat ik mijn doelen heb losgelaten, voelt alles nu als een overwinning. Grondwerk, over balkjes rijden, een sprongetje maken of meedoen aan een wedstrijd; het is allemaal fantastisch. Ik had twee jaar geleden immers niet durven dromen dat we nu zo fijn kunnen trainen.”

Plezier voorop

“Ik ben ontzettend dankbaar voor alles wat Sue mij door de jaren heen geleerd heeft. Omdat ik het belangrijk vind dat we allebei plezier hebben in wat we doen, heb ik geen doelen voor ogen. Ik hoop vooral dat onze band nog sterker wordt, want dat is het mooiste wat er is. Van elkaar genieten is al een doel op zich”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap