Xenia Kalogiros: “Sproet doet niet onder voor ‘echte’ sportpaarden”

Op zoek naar een leermeester

Nadat Xenia’s vorige verzorgpaard werd ingeslapen, besloot ze op zoek te gaan naar een eigen paard. “Wat ik wilde, was een echte leermeester. Ik kon wel redelijk goed rijden, maar had ook nog veel te leren”, legt ze uit. 

“Aangezien veel van de ietwat ervarenere paarden die ik bezichtigde toch niet helemaal bij mij pasten, besloot ik op zoek te gaan naar een jong paard. Zo kwam Sproet, een toen nog maar drie jaar oude Appaloosa x Haflinger-kruising op mijn pad.”

Eigenaardig, maar goudeerlijk

En aangezien Xenia’s peetmoeder en haar dochter zo’n zelfde kruising hadden, wist Xenia al snel dat ze voor Sproet wilde gaan. “Sproet was in die tijd niet de knapste”, geeft ze lachend toe. “Hij had dikke billen en grote voeten, maar een smalle voorkant. Hij was een beetje uit verhouding. Toch vond ik hem onwijs leuk.”

“Ik kocht hem en zette hem op de stal waar mijn huidige verzorgpaard Junto ook staat. Toen Sproet eenmaal wat ouder was, ben ik hem met de hulp van mensen om mij heen verder gaan opleiden, bitloos. Er had één keer iemand op zijn rug gezeten voordat hij naar mij toe kwam, maar hij pakte het al snel goed op.”

“Hij heeft één bokje gegeven, maar verder niets. Vanaf de grond is het echter een ander verhaal. Dan is het nog steeds echt een boef. Het is een beetje een eigenaardig paard, maar hij is wel goudeerlijk”, vertelt ze lovend.

Xenia met Sproet en Junto - Foto: Marielle Dupon

“Wanneer ik iets wil, doe ik het gewoon”

“De eerste periode hebben Sproet en ik vooral veel buitengereden. Daarna zijn we ook wat wedstrijden gaan rijden. Van het één kwam het ander en nu rijden we Z1. Suus, die Sproet inmiddels ook bijrijd, en mijn instructrice Leone hebben ons daar onwijs fijn in begeleid.”

“Sproet is fijn te rijden op vreemd terrein en ik ben het soort persoon dat nieuwe dingen gewoon probeert. Ik denk dat dat door mijn ADHD komt. Wanneer ik iets voor ogen heb, doe ik het gewoon. En met die instelling kun je dus best ver komen!”

Foto: Zoë Tarmond

Doorzettingsvermogen

Toch gaat het ook bij Xenia en Sproet niet altijd van een leien dakje. “Sproet en ik mankeren beiden één en ander. Ik heb zenuw- en spierbeschadigingen en Sproet heeft maanblindheid en verkalkingen in beide ogen. Daardoor ziet hij met zijn linkeroog maar 30 tot 35 procent én moest hij vorig jaar geopereerd worden aan zijn ogen.”

“Hoewel we er hierdoor wel eens anderhalf jaar uit hebben gelegen, laten we ons niet uit het veld slaan. Sproet en ik vinden het beiden onwijs leuk om op wedstrijd te gaan en te laten zien wat we in huis hebben. Het was ooit mijn droom om het Z te bereiken. Nu we dat gehaald hebben, ben ik benieuwd of er nog meer in zit voor ons. Ik denk soms namelijk dat ik Sproet onderschat.”

“Ik hoop aan anderen te laten zien dat je met beperkingen ook ver kunt komen, als je maar doorzet. Maar natuurlijk staat plezier maken voorop. Ik weet dat Sproet er braaf genoeg voor is, dus buitenrijden op neckrope staat ook zeker op onze bucketlist!”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap