Linda Drenth: “Anke heeft haar geweldige karakter doorgegeven aan Porthos”

Leuke uitdaging

Linda leerde Albania, oftewel Anke, als jaarling kennen. Toen de merrie drie jaar oud was, ging Linda met haar aan de slag. “Ankes eigenaar vroeg of ik eens wilde kijken of ik met haar uit de voeten kon. Het was vroeger namelijk een ontzettend dominante merrie”, vertelt ze. “Ik hield wel van een uitdaging en heb een jaar lang veel tijd en energie in haar gestoken. Toen ze vier was, besloot haar eigenaar haar echter te verkopen. Daar baalde ik enorm van.”

“Ze ging voor mij door het vuur”

Niet veel later kreeg Linda haar cadeau. “Rond kerst verraste Ankes vorige eigenaar mij met haar paspoort. Hij wilde dat ze bij mij terecht zou komen. Dat is inmiddels veertien jaar geleden. Hoewel ze absoluut niet de pony is die ik voor mezelf zou kiezen, ben ik heel blij met hoe het gelopen is. We hebben dressuur gereden, gesprongen, western gedaan, buitengereden, runderwerk gedaan; ze deed het allemaal. Ze ging echt voor mij door het vuur.”

Anke - Foto: Elin Nindatu 

Waardige opvolger

Helaas is de merrie nu al een aantal jaar met ‘pensioen’ vanwege een longaandoening. “Mentaal zit Anke nog heel goed in haar vel, maar fysiek gezien moet ik wel rekening houden met haar longen. We maken nog af en toe een buitenritje en daarbij is ze nog steeds heel ijverig. Ze wil zó graag werken. Ik ben echt gezegend met zo’n werkwillig en leergierig paard. Wat dat betreft is haar karakter heel anders dan de eerste paar maanden dat ik met haar werkte.” 

Daarom maakte Linda in 2019 ook de keuze om haar te laten dekken. “Ik droomde er al langer van om een eigen veulen te fokken, maar in die periode had Anke ook ontzettend veel last van haar hormonen. De dierenarts gaf ons twee opties; steriliseren of een veulen fokken. Mijn partner en ik besloten voor de tweede optie te gaan. Aangezien ik graag een ietwat breder, barok paardje wilde, besloot ik haar te laten dekken door de PRE-hengst van een goede vriendin van mij: Dante JL.”

Anke en de jonge Porthos - Foto: Kirsten Huiting Photograpy

Droomveulen

Zo werd op de avond van 18 april 2020 Porthos geboren. “Het bijzondere is dat hij precies geworden is zoals ik hoopte. Ik heb tijdens de dracht heel hard geroepen dat ik een hengstveulen wilde met een mooie bles. En dat heeft hij. Hoewel ik in eerste instantie voor ogen had om hem te verkopen, kon ik het niet meer over mijn hart verkrijgen toen ik hem eenmaal zag.”

“De band die Porthos en ik in de afgelopen jaren hebben opgebouwd, is heel bijzonder. Ik merkte al snel dat hij het karakter van zijn moeder heeft meegekregen; iets waar ik stiekem wel heel blij mee was. Hij is heel zelfstandig.”

Porthos - Foto: Kirsten Huiting Photograpy

Plezier voorop

Linda heeft de, inmiddels, ruin altijd bij haar thuis gehouden. “Toen Porthos vijf was, ben ik hem rustig zadelmak gaan maken. Dat verliep heel soepel. Wat dat betreft is hij net zoals Anke. Ook hij zegt overal ‘ja’ op. Vanwege mijn eigen gezondheid staat het opleiden nu weer even op een lager pitje, maar ik heb ook geen haast. Ik heb voor ogen om hem verder western te beleren, zodat hij in de voetsporen van Anke kan treden. Ik hoop over een tijdje heerlijk lange buitenritten met hem te maken en te kamperen. Gewoon genieten; dat is wat ik wil”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap