Fien Zorn: “De ultieme droom? Een trektocht maken”

Drachtige merrie

“Ik heb Dyan twaalf jaar geleden gekocht bij een Fjordenfokker. Al was zij niet de Fjord waar ik eigenlijk naar ging kijken”, begint Fien haar verhaal. “De Fjord waarvoor ik langsging, bleek toch niet helemaal te zijn wat ik zocht. Waar mijn dochters en ik wél voor vielen, was Dyan; een drachtige merrie met een hele leuke uitstraling en goede bouw. Hoewel ze eigenlijk niet te koop was, ging de fokker na lang heen en weer praten toch overstag.” 

Foto: Esther Weemstra

Liefde voor buitenrijden

Zo ging de merrie met Fien mee naar huis. Vijf maanden later werd haar zoon Jopke, die tot op de dag van vandaag nog steeds van Fien is, geboren. “In de afgelopen twaalf jaar hebben Dyan en ik van alles ondernomen samen. Toen ik haar kocht was ze nog niet goed verkeersmak, maar dat is nu wel anders. We rijden namelijk altijd buiten.”

“Georganiseerde ritten, ritten met andere ruiters en hun paarden, ritten met z’n tweeën; we doen het allemaal. We kunnen hier in de buurt heel fijn buitenrijden en genieten enorm van de mooie natuur, lange zandpaden en bossen.”

Foto: Privébezit

Trainen met een doel

Deze combinatie maakt niet zomaar ritten… Het zijn ritten met een doel. “We trainen met als doel om te kunnen meerijden met endurance-ruiters. Echte wedstrijden doen we niet, maar op die manier hebben we toch een doel om elk jaar weer naar toe te werken. Zo gaan we ieder jaar naar een training in de Eifel. Dat is voor ons echt het hoogtepunt van het jaar.”

“Als Dyan dan snuivend en genietend de heuvels opklimt, ben ik altijd blij dat we elkaar gevonden hebben. Op zulke momenten ben ik onwijs trots op haar.”

Geen stap verkeerd

“Dyan is behoorlijk eenkennig. Heel af en toe wordt ze bereden door een andere ruiter en dat doet ze allemaal netjes, maar niet met hetzelfde enthousiasme als wanneer ik met haar op pad ga.”

“Elke week gaan mijn buurvrouw en ik samen rijden, ik met Dyan en zij met haar IJslander. De paarden kennen elkaar goed en zijn altijd blij om elkaar te zien. Bij Dyan zijn er sowieso nooit problemen met andere paarden. Ze is heel sociaal. Als ze het niet vertrouwt, houdt ze afstand, maar trappen en bijten heeft ze nog nooit gedaan.”

Foto: Privébezit

Toekomstdroom

“Nu Dyan achttien is, begin ik wat meer na te denken over de toekomst. Ik vind het heel belangrijk dat ik haar fit en gezond houd. Dit doe ik onder andere door op buitenrit veel overgangen te rijden en haar netjes om een bomenrij heen te laten buigen. Zo pakken we toch nog wat dressuur mee!”

“Ik hoop natuurlijk nog jarenlang ván en mét haar te genieten, maar ik droom er ook van om eens met haar op trektocht te gaan. Ik moet alleen nog even andere ruiters vinden die met ons mee willen”, sluit ze lachend af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Privébezit / Esther Weemstra