Zoë Frijters: “Het werken in vrijheid heeft ons een nieuwe start gegeven”

Plezier vóór presteren

Zoë is de trotse eigenaresse van maar liefst vier paarden; de vosgekleurde, elf jaar oude Shaniah, haar vijf jaar oude dochter Magique, de twaalf jaar oude palomino-merrie Vica en de zevenjarige valkgekleurde Sparky – allemaal Quarter Horses. Dat Zoë een geschiedenis in de westernsport heeft, is dan ook niet zo gek. “Shaniah en Vica, mijn eerste twee paarden, kocht ik tien of elf jaar geleden”, begint Zoë haar verhaal. 

“Ik kocht Shaniah toen ze nog maar één jaar oud was en ben na verloop van tijd de westernsport in gegaan met haar. Waar ik echter tegenaan liep, is dat bij veel mensen de sport vóór de paarden komt. Bij mij is dat andersom. Ik vind het welzijn van mijn paarden en het plezier dat wij hebben veel belangrijker dat presteren. Omdat ik merkte dat de paarden eigenlijk veel meer plezier haalden uit het maken van buitenritten, lieten we de westernsport uiteindelijk achter ons.”

De kudde - Foto: Privébezit

In vrijheid trainen

Niet veel later rolde Zoë ook de wereld van liberty in. “Toen ik Vica, mijn tweede paardje, aan het opleiden was, ontdekte ik dat ze spat heeft. Het advies van de dierenarts was heel simpel; lange tijd op rust en daarna opnieuw proberen. Maar aangezien Vica vele uren op stal stond en daar alsmaar slechter van ging lopen, besloot ik zes jaar geleden een eigen weide te kopen.”

“Door alle vrije beweging begon ze steeds soepeler te lopen. Ik merkte dat er dagen zijn waarop ze meer wilde bewegen dan andere dagen. Zo ben ik haar in vrijheid gaan trainen. Door op die manier te werken, kan zij elke dag zelf aangeven waar haar grenzen liggen. Ik merk dat ze er echt plezier uit haalt zo.”

Foto: Privébezit

Fijne basis

En dat merkte Zoë ook bij haar andere paarden. “Zeven jaar geleden kwam Sparky erbij en vijf jaar geleden werd Magique, mijn eerste zelfgefokte veulen, in ons paddock paradise geboren. Doordat zij van begin af aan met de kudde mee ging, heeft ze op jonge leeftijd een fijne basis meegekregen.”

“Wanneer ik met Shaniah op buitenrit ging, nam ik Magique aan de hand mee. En wanneer ik met de andere paarden bezig was met liberty, keek zij mee. Dat zie ik terug nu ze wat ouder is. Magique is enorm nieuwsgierig en werkwillig. Het liberty-werk heeft ons heel veel gebracht.”

Foto: Privébezit

“Familie geven we niet op”

“Ik heb lang voor een internationale ruiter gewerkt. Hij vertelde mij altijd dat je een profvoetballer niet op slechte schoenen moet laten voetballen. Dat geldt ook voor onze paarden. Zij verdienen een leven waarin hun fysieke en mentale welzijn voorop staat. Dat is ook de reden dat ik Sparky tot op de dag van vandaag nog niet onder het zadel getraind heb. Hij is jaren geleden wel beleerd, maar hij heeft daarna veel meegemaakt. Hij is er gewoon nog niet klaar voor.”

“Het is niet altijd makkelijk om een paard te hebben dat problemen heeft, maar hij is familie. En familie geven we niet op. Ik was bijna gestopt met de paardensport, maar liberty – en natuurlijk de steun van mijn vriend Kenneth - heeft ons een nieuwe start gegeven. Daar ben ik heel dankbaar voor”, sluit ze af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Privébezit