Eline de Jong: “Het is een wonder dat Caprice er bovenop is gekomen”

Leermeester 

Eline en haar oudere zus kregen Caprice tien jaar geleden van hun ouders; een droom die uitkwam voor de amazones en hun moeder, die ook al lang droomde van een eigen paard. “Omdat ik destijds nog maar twaalf jaar oud was, was mijn zus degene die in eerste instantie veel met Caprice aan de slag ging.”

“Toen zij er anderhalf jaar later voor koos om de paardensport achter zich te laten, ging ik in mijn eentje met Caprice verder. We zijn de dressuursport ingerold en schopten het tot M2-niveau. Later leerde Caprice mij ook in de springsport de kneepjes van het vak”, vertelt ze.

Veulen fokken

De combinatie besloot dan ook verder te gaan in de springsport. “Toen we 1.20m-parcoursen sprongen, kwam ik voor mijn stage terecht op een stal waar ook eventing gereden werd. Zo hebben we ook wat L-crossen meegepakt. In het laatste jaar van mijn opleiding liep ik zes maanden lang stage bij Tim Lips, waar ik later ook nog anderhalf jaar heb gewerkt. In dat laatste jaar kwam ik op het idee om zelf een veulen te fokken met Caprice. Ik besloot de dressuurkant op te gaan en voor Just Wimphof te kiezen, een dressuurhengst.”

“Het zag er slecht uit”

En hoewel de eerste vijf maanden van de dracht voorspoedig liepen, werd Caprice daarna van de één op de andere dag kreupel. “Ik zat in het buitenland vanwege een wedstrijd en kreeg filmpjes toegestuurd van mijn paard dat plots stokkreupel liep. De dierenarts vertelde al snel dat Caprice hoefbevangen was geraakt op beide voorvoeten. Het zag er zo slecht uit, dat het nog maar de vraag was of Caprice en haar veulen het zouden redden.”

13.12.2023: “Je ziet dat het hoefbeen gekanteld en verzakt is en dat ze enkele millimeters verwijderd is van het doorkomen van de punt van het hoefbeen door de zool.” - Foto: Dier-N-artsen

“Het voelde verschrikkelijk”

Het advies van de artsen was duidelijk: zes maanden boxrust, gips, speciaal beslag en hopen op het beste. “De artsen van Dier-N-artsen in Oosteind vertelden mij dat ze niets meer konden doen voor Caprice en dat ik een pleegmerrie moest regelen voor haar veulen. Dat zij er straks niet meer zou zijn omdat ik zo graag een veulen wilde, voelde natuurlijk verschrikkelijk.”

“Ik bracht haar naar een plek waar ze veel ervaring hebben met paarden met hoefbevangenheid en liet haar daar bevallen. Hoewel haar veulen erg klein ter wereld kwam, een groeiachterstand had en ik in mijn hoofd al afscheid had genomen van haar, stonden moeder en dochter twee dagen later samen in de wei, zonder pijn.”

23.01.2024 “Hier zie je echt een zwarte lijn ontstaan, wat “aangeeft” dat het hoefbeen nu los is van de hoefwand (lamellen zijn nu kapot/afgescheurd).” - Foto: Dier-N-artsen

Wonder 

Toen de artsen een aantal weken later röntgenfoto’s maakten van Caprice’s hoeven, wisten ze niet wat ze zagen. “Ze was zo goed aan het herstellen, dat ik het rijden weer voorzichtig mocht gaan oppakken wanneer haar veulen oud genoeg was. Ik hoopte natuurlijk dat ze het zou redden en nog een tijdje pijnvrij van haar pensioen zou kunnen genieten, maar van dit scenario had ik echt niet durven dromen. Ik had al mijn spullen zelfs al verkocht!”, lacht ze.

Zomer 2024 “Op de bovenste foto’s zie je geen zwarte lijn meer. Het hoefbeen krijgt meer zool en groeit iets terug. Hier kreeg ik te horen dat ik mocht gaan opbouwen. De onderste foto’s zijn de laatste. Hier zie je dat het hoefbeen veel meer parallel loopt aan de hoefwand en dat er meer zool is gegroeid.” - Foto: Dier-N-artsen

Fitter dan ooit

Eline schafte nieuwe spullen aan en pakte de trainingen weer rustig op. “Binnen no time was Caprice helemaal terug in vorm. Inmiddels springen we zelfs weer parcoursen van één meter hoog en trainen we verder voor het Z1. Een sportcarrière zit er niet meer in en ik laat voor de zekerheid iedere zes maanden nieuwe foto’s maken van Caprice’s hoeven, maar dat we nu weer zo kunnen genieten samen is echt een wonder. Ze lijkt wel fitter dan ooit.”

“Ook haar veulen maakt het goed. Ik ben van plan haar zelf te houden en over een aantal jaar op te leiden. Ik ben iedereen die ons ondersteund heeft enorm dankbaar. Zonder de hulp van dierenarts Rowie van Hooijdonk en Hoefsmid Berrie Komejan reden Caprice en ik nu niet meer zo rond”, sluit ze af. 

Foto: Privébezit

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Privébezit / Dier-N-artsen