Yana van der Gragt: “Het heeft even geduurd, maar ik vertrouw Roxy nu volledig”

Zoektocht 

Yana en Roxy vormen inmiddels al zevenenhalf jaar een combinatie. “Toen de draver van mijn moeder met pensioen ging en mijn ouders zagen dat ik mijn liefde voor paarden erg serieus nam op de manege en bij mijn verzorgpony’s, besloten we op zoek te gaan naar een paardje voor erbij. We kwamen uit bij een handelaar en namen een Iers sportpaard mee naar huis, maar eenmaal thuis bleek die toch iets te temperamentvol te zijn. Ik was destijds immers nog maar twaalf jaar oud”, vertelt ze.

“Het heeft zo moeten zijn”

Zo ruilde de familie het Ierse sportpaard in voor Roxy, een Tinkerkruising met wie het gelukkig wel heel goed klikte. “Ik denk dat het zo heeft moeten zijn dat Roxy uiteindelijk bij ons terechtkwam. Ze past namelijk heel goed bij mij. Op de manege vond ik springen altijd al het leukst om te doen. Ik nam het hartstikke serieus en deed mijn uiterste best.”

“Toen ik er na een tijdje achter kwam dat Roxy heel goed kan springen, rolden we de springsport in. Op mijn zeventiende zijn we ook wedstrijden gaan rijden, wat heel goed beviel. Roxy gaat graag mee op pad en doet er in het parcours altijd nog een schepje bovenop.” 

Foto: Paardgeniek Fotografie

Pittig karakter

Zo rijdt de combinatie nu wedstrijden van 80cm. “In de training springen we soms iets hoger, maar dat hangt af van hoe het die dag gaat. We voelen elkaar wat dat betreft goed aan. Roxy is een heel loyaal paard. Als je haar vertrouwen hebt, doet ze alles voor je. Toch heeft ze ook een pittige kant, die vooral tijdens het springen en buitenrijden naar voren komt. Roxy’s vader is een Engels jachtpaard, dus dat zie je soms wel terug”, lacht ze. 

“Vroeger hadden we daar wel eens wat strijd om, maar tegenwoordig communiceren we veel beter en komen we overal samen uit. Het heeft even geduurd, maar ik vertrouw haar nu volledig.”

Doelen combineren met plezier

Hoewel de combinatie de Noord-Hollandse kampioenschappen van dit jaar helaas moet missen vanwege een blessure, hoopt Yana daar in de toekomst wel nog van start te mogen gaan. “Verder wil ik vooral lekker verder trainen in het springen en de dressuur. We zijn nu L1-startgerechtigd, dus we gaan vanzelf zien waar het schip strandt. Ik vind het fijn om doelen te hebben en te weten waar ik naartoe train, maar ik vind het vooral belangrijk dat Roxy en ik plezier hebben in wat we doen. En aangezien we het beiden leuk vinden om bezig te zijn met vrijheidsdressuur, hoop ik daar ook verder in te groeien met haar!”, sluit ze af.