Anneke Rombouts: “Ik wil laten zien dan het ook anders kan”

Openstellen 

Nadat Anneke’s vorige paard Odille plots overleed aan de gevolgen van koliek, kwam Fenna op haar pad. “Zij kwam vier jaar geleden als trainingspaard bij mij, maar uiteindelijk bleef ze langer”, steekt ze lachend van wal. 

“Na een half jaar heb ik haar overgenomen, omdat ze toch een stuk beter bij mij paste dan ik dacht en, gezien het verdriet over mijn vorige paard, wilde inzien. Fenna is erg op zichzelf en heeft de mens niet zo nodig, maar trok wel steeds verder naar mij toe. Zo stelde ik mij uiteindelijk toch weer open voor een nieuw paard.”

Anneke en Odille - Foto: Sorcha Tijmons

“Ze zal altijd haar beste beetje voorzetten”

Anneke is een ondernemend type en draait haar hand niet om voor een clinic of les in een nieuwe discipline. “Zo rolden Fenna en ik naast de gewone dressuur ook al snel de Working Equitation in. En daar liet zij zien wat mijn vorige paard ook liet zien: ‘Zeg maar wat we gaan doen en ik doe het voor je’. En dat is een mentaliteit die mij heel erg aanspreekt.”

“Fenna is stabiel, sterk, fanatiek en overal voor in. Het is een ietwat zenuwachtig type en sensibel, maar ze zal altijd haar beste beentje voorzetten en blijft heel eerlijk. Wat dat betreft passen wij heel goed bij elkaar.”

Anneke en Fenna - Foto: Marieke Urlings Photography

Sport en welzijn samen

De combinatie startte met onderlinge dressuurwedstrijden, maar groeide daarna al snel door. “Ik vind de wedstrijdsport leuk, omdat ik zo goed kan zien hoe wij ons ontwikkelen. Natuurlijk is het leuk om punten te scoren en hoog te eindigen, maar dat is niet waar het voor mij om draait. Ik wil plezier maken, laten zien wat mijn paard en ik geoefend hebben én laten zien dat het anders kan.”

“De dressuursport hoeft niet samen te gaan met geruk en gepluk, onnatuurlijke bewegingen en dwang. Correct paardrijden, dat is waar het om draait, welk type paard je ook hebt.”

Minder boze blikken, meer respect

“Ik vind het jammer dat de sfeer op veel wedstrijden beïnvloed wordt door prestatiedruk. Ik wil geen boze blikken krijgen wanneer ik mijn paard gerust probeer te stellen door even met clickertraining aan de slag te gaan.”

“Ik blijf doen wat ik doe, want het werkt heel goed voor ons, maar het maakt het er niet leuker op. Ik kies wedstrijden uit waarvan ik weet dat de sfeer goed is, de organisatie je deelname waardeert en de deelnemers respect hebben voor elkaar. Dat is toch veel leuker dan op elkaar neerkijken?!”

Anneke en Sweet Dreams - Foto: Marieke Urlings Photography

“Blij mens en blij paard”

“Dat is ook wat ik zo mooi vind aan Working Equitation-wedstrijden. Daar is de sfeer vaak veel gemoedelijker. Mij lijkt het mooi om te kunnen laten zien dat dat in de reguliere dressuur ook kan, juist door gewoon met mijn Arabofries de ring in te gaan.”

“Net zoals vele anderen droom ik er namelijk ook van om mijn paard verder op te leiden in de dressuur, en in mijn geval ook in de Working Equitation, maar dan wel op een gezonde, vriendelijke en correcte manier. Fanatiek bezig zijn met de sport hoeft welzijn niet uit te sluiten. Naar mijn mening kan het heel goed samengaan.”

“Mijn paarden staan 24/7 buiten en met zowel Fenna als mijn Duitse volbloedmerrie Sweet Dreams ben ik graag bezig met grondwerk. Met Fenna omdat ik haar op die manier kan leren hoe ze haar lichaam correct gebruikt, en met mijn andere merrie Sweet omdat ik haar, ook nu ze met pensioen is, gewoon fit wil houden zowel fysiek als mentaal. In mijn ogen is dat waar het om draait; een blij mens én een blij paard”, sluit ze af. 

Benieuwd naar Anneke’s bedrijf Originele dressuurtraining met Anneke?

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Sorcha Tijmons / Marieke Urlings Photography / Feltin Fotografie