Marleen Betjes: “Chico heeft mij geleerd om geduld te hebben”

Gok gewaagd

Toen Marleen de ruin vier jaar geleden kocht, wist ze dat hij al een en ander had meegemaakt. “Ik wist dat hij niet altijd even makkelijk was, maar ik voelde toch een klik met hem.” En dus besloot ze voor hem te gaan.

Eenmaal thuis bleek hoe pril alles was. “Eigenlijk kon ik helemaal niks met hem. Wandelen aan een touwtje was al te veel. Er was ook al een jaar niet meer op hem gereden.”

Het kantelpunt

Van het feit dat het ook bij Marleen niet vanzelf ging, maakt ze geen geheim. “Na een half jaar ben ik gigantisch hard van hem afgevallen. Zo hard dat ik mij afvroeg waar ik mee bezig was.” Ze liep een hersenschudding en gekneusde ribben op, waarna ze het rijden even op een lager pitje zette. “Een vriendin van mij heeft Chico toen een maand lang gereden.”

Toen kwam kantelpunt. “Ik wist dat ik een keuze moest maken; doorzetten, of ermee stoppen. Ik wist dat ik mezelf nooit meer recht in de spiegel zou kunnen aankijken als ik opgaf. En dus ben ik toch weer opgestapt.”

Sinds dat besluit is er iets fundamenteel veranderd. “Chico kan nog steeds onvoorspelbaar en schrikachtig zijn, maar ik ben er nu niet meer bang voor. Dat maakt een groot verschil.”

Geduldig zijn

“Ik ben van nature best ongeduldig, maar bij Chico moet ik wel geduldig zijn. Wanneer ik gestrest ben, reageer hij daar direct op. Op zulke dagen hoef ik echt niet te proberen om hem rijden.”

Dat laat ook zien hoezeer ze op elkaar zijn ingespeeld. “Chico en ik kennen elkaar inmiddels door en door. We hebben een hele hechte band. Hij is best eenkennig en vertrouwt iemand niet snel, maar als je hem eenmaal voor je gewonnen hebt, dan gaat hij voor je.”

Samen alles bereiken

Oorspronkelijk wilde Marleen vooral buitenrijden, maar na verloop van tijd rolde de combinatie toch de dressuursport in. “Ik heb vroeger altijd dressuur gereden en besloot het ook met Chico op te pakken. Zo had ik een doel om naartoe te trainen. We zijn begonnen in de B, maar inmiddels rijden we M1.”

Dat het op wedstrijd niet altijd vlekkeloos gaat, vindt Marleen niet erg. “Onlangs had ik een wedstrijd waar hele mooie foto’s werden gemaakt. Maar eigenlijk vind ik de bloopers uit de proef veel leuker. Want zo is Chico nu eenmaal. Als we buitenrijden en er dertig oldtimers voorbijkomen, kijkt hij daar niet van op. Maar als hij in de ring een hoek eng vindt, moet ik alles op alles zetten om hem erlangs te krijgen. Het is niet te voorspellen met hem.”

Een grote droom heeft Marleen nog. “Ik heb nog nooit Z gereden, dus dat zou ik heel graag een keer willen. Maar of dat nu volgend jaar is of over vijf jaar, maakt niet uit. Ik heb geen haast. Wat voor mij vooral belangrijk is, is de band die Chico en ik hebben.”

“Als ik niet lekker in mijn vel zit, sleurt hij me daar doorheen. Door veel lichamelijke klachten voel ik mij vaak niet goed. Chico zorgt ervoor dat ik toch mijn bed uit wil. Hij maakt mijn leven echt leuker”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap