Ilse Wijnstra: “We hebben samen een grote verandering doorgemaakt”
Ilse Wijnstra heeft haar zeventienjarige Becky nu zo’n vier jaar. In die tijd maakte de Tinkermerrie een enorme ontwikkeling door: van een braaf, maar onervaren paard dat nog bijna niks kon, tot een merrie waarmee Ilse alles bitloos en op neckrope kan. En dat maakt niet alleen verschil in hun band, maar ook in de fysieke ontwikkeling van de merrie.
Op slag verliefd
Toen Ilse vier jaar geleden op zoek ging naar een paard, kwam Becky op haar pad via een vriendin. Na een bezichtiging kreeg Ilse de merrie een maand op proef, en toen was het snel duidelijk. "Ik was op slag verliefd, dus uiteindelijk heb ik haar overgenomen. Ik wilde niet verder zoeken.”
Wat ze voor ogen had, was een pony waarmee ze veelzijdig aan de slag kon. "Buitenrijden, springen, dressuur, vrijheidsdressuur, grondwerk; dat is wat ik voor ogen had."
Pieken en dalen
Maar, dat ging in het begin nog niet zonder slag of stoot. “In het begin was Becky wel braaf, maar ze kon eigenlijk niet zo veel. Verder dan een rondje in de bak kwamen we niet. Ook buitenritten waren onmogelijk. Zodra we de straat uit wilden, staakte ze. En tijdens het grondwerk liep ze alleen maar bij me weg."
Maar, met veel geduld en toewijding keerde het tij. "Door veel tijd met haar door te brengen en aan onze band te werken, zijn we heel ver gekomen. Nu zijn we gek op grondwerk en kunnen we zelfs zonder hoofdstel op buitenrit."
Bitloos
Een rode draad in Ilses aanpak is het bitloos rijden. Dat ontstond jaren geleden al. "Op jonge leeftijd had ik al de mentaliteit dat minder tuig beter is. Het is veel vriendelijker en ik merk dat paarden er fijner op reageren." Dus toen Becky van haar werd, stond vast dat ze bij haar voor dezelfde aanpak wilde gaan.
Voor Ilse voelt het hierdoor als een echte samenwerking. "Na al die jaren is Becky echt mijn droompony geworden. Alles wat ik wil, kan ik nu met haar." Ook fysiek groeit de merrie nog. "Ze gaat steeds meer in balans lopen en wordt met de dag sterker. Dat is mooi om te zien: ze wordt ouder, maar beweegt juist gezonder."
Kijken waar het schip strandt
Grote doelen stelt Ilse niet, en dat bevalt haar. "Ik hoop in de toekomst op een laagdrempelige manier een dressuurwedstrijd te rijden. Misschien gaat dat wel heel goed."
Verder houdt ze het bewust open. Geen druk, geen grote wensen, maar samen ontdekken wat de toekomst brengt. "Ik ben heel benieuwd naar waar we over een tijdje staan", sluit ze af.
Bron: Bit & Cap
Lees ook
