
Bo de Vaal over haar 40 jaar oude Irma: “We hebben aan één blik genoeg”
Community Oudere paarden RecreatieBo de Vaal en haar 40 jaar oude Shetlandermerrie Irma vormen al meer dan drie decennia lang een combinatie. Ze groeiden samen op en maakten van alles mee. En hoewel de merrie tot op de dag van vandaag nog net zo koppig is als vroeger, is Bo niets anders dan dankbaar voor het feit dat ze er nog is.
Samen opgegroeid
We gaan 31 jaar terug in de tijd; Bo was vier jaar oud toen ze Irma kreeg van haar vader. In de jaren die volgden reed ze de merrie elke dag door het dorp, nam ze haar mee naar keuringen én fokte het gezin een aantal veulens. Maar dat is inmiddels verleden tijd.
“Toen Irma bij mij kwam, was ze nog maar weinig in de hand geweest. Dat maakte het voor mij als jong meisje niet altijd makkelijk om met haar om te gaan. Ik vond het echt geen leuke pony in die eerste tijd. Gelukkig groeiden we na verloop van tijd meer naar elkaar toe. We zijn altijd samengebleven.”
![]()
Bo met Ben en Irma - Foto: Kimara Moments Photography
Koppig, maar geliefd
Dat karakter heeft Irma nog steeds. Als ze ergens geen zin in heeft, laat ze dat duidelijk merken. En ze trekt graag haar eigen plan: “Ze maakt deuren open om bij haar voerton te komen en is drie dagen beledigd als ik even op vakantie ben geweest. Het is echt een meisje”, lacht ze.
“Naast Irma heb ik nog een tweede Shetlander, die mijn vader en ik op mijn elfde meenamen van de paardenmarkt. Hij stond op het punt om op transport te gaan naar Italië. Het was een veulen van drie weken oud, dus we hebben hem grootgebracht met de fles. Hij en Irma zijn elkaars tegenpolen: Irma is kieskeurig en eigenwijs, hij is ondeugend, maar altijd blij met aandacht. Toch zijn ze nu ‘acht hoeven op één buik’, want ze kunnen geen drie minuten zonder elkaar”, lacht ze.
![]()
Ben en Irma - Foto: Kimara Moments Photography
Wandelend dagboek
Irma is nu veertig en slechtziend, maar afschrijven, dat staat niet in Bo’s woordenboek. “Ik hoor vaak dat paarden van 25 of 30 worden ‘afgeschreven’ en verkocht. Maar je hebt er zoveel liefde van. Het gaat niet altijd om rijden, om presteren, om wedstrijden. Ik ben hartstikke blij en trots op mijn beestje. Ze is al jaren mijn wandelend dagboek, dus ik hoop haar nog lang bij mij te kunnen houden”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap



























