Kelly Pijnenburg: “Je krijgt niet wat je wil, maar wat je nodig hebt”
Community Grondwerk RecreatieHoewel Kelly Pijnenburg de 22 jaar oude Zenith inmiddels al bijna acht jaar verzorgt, had ze hem bijna aan zich voorbij laten gaan. Toen aan haar gevraagd werd of ze hem wilde verzorgden, was haar antwoord in eerste instantie ‘nee’. Maar na een proefperiode van twee weken was ze verliefd. Ze viel niet alleen voor zijn bijzondere karakter, maar leerde ook voor wat ze als combinatie voor elkaar kunnen betekenen.
Eigenlijk niet op zoek
Tijdens haar stage op de stal waar Zenith stond, merkte Kelly al snel dat hij regelmatig naar haar toe kwam. "Hij kroop het liefst in mijn broekzak", vertelt ze. “Toen de stalbazin vertelde dat de eigenaar van Zenith een verzorger zocht voor hem, zei ik in eerste instantie nee.”
“Dat kwam door zijn sensibele karakter en het feit dat ik eerder nare ervaringen heb gehad met het hebben van een verzorgpaard.” Toch liet ze zich overhalen voor een proefperiode van twee weken. “Na de eerste week was ik al verliefd. Juist dat sensibele van hem vond ik eigenlijk heel interessant."
Vrijheid als basis
Hun focus ligt op grondwerk, vrijheidsdressuur en schriktraining. En die samenwerking verloopt grotendeels zonder halster. "Zenith heeft zelden iets om. Ik hoef maar te fluiten en negen van de tien keer komt hij gewoon terug. Mensen op stal zeggen ook wel eens: het is net een hond”, lacht ze.
Het wederzijdse vertrouwen is de basis van alles. "Toen hij mij eenmaal echt begon te vertrouwen, dacht ik: wij kunnen alles aan. Sommige dingen gaan in kleine stapjes, maar juist dat vind ik mooi."
Stap voor stap minder eng
Zenith bouwt snel spanning op en houdt die lang vast. Die angsten overwinnen is voor Kelly juist een van de mooiste dingen aan hun samenwerking. "Ik wil Zenith laten zien dat de wereld niet altijd zo eng hoeft te zijn. We oefenen alles in kleine stapjes.”
“Als ik te snel ga, gaat bij hem zowel mentaal als fysiek de rem erop. Hij leerde mij geduld te hebben en dat wederzijds vertrouwen je veel meer brengt dan pushen. Ik lijk daarin heel erg op Zenith. We zijn allebei stresskippen. Hij heeft mij geleerd om ook op mezelf te vertrouwen. Ik laat ons nooit iets doen dat we niet kunnen."
Samen naar buiten
Het grote doel is buiten wandelen; iets wat ze vroeger deden, maar na een blessure en een bijna-ongeluk met een auto abrupt tot een einde kwam. “Zenith bouwt buiten het terrein nu meer spanning op dan daarvoor. Ik wil het wandelen weer proberen op te pakken, maar alleen als hij daar klaar voor is.”
“Als ik merk dat het hem te veel kost, respecteer ik die grens en laten we dat achterwege. Wat we ook doen, het moet voor ons allebei leuk blijven", sluit Kelly af.
Bron: Bit & Cap
