
Melissa Kip: “De band die ik met Sok heb is heel bijzonder”
Community Grondwerk Jong paard startenNadat Melissa Kip haar nu drie jaar oude Tinkermerrie Sok voor het eerst zag, kreeg ze haar niet meer uit haar hoofd. Ze kocht haar twee jaar geleden en hoopt haar in de toekomst veelzijdig op te leiden. Maar als rijden er vanwege haar schofthoogte uiteindelijk niet in zit, vindt Melissa dat niet erg. “Sok gaat nooit meer weg. Dat is één ding wat zeker is”, vertelt ze.
Op slag verliefd
Toen Melissa twee jaar geleden op zoek ging naar een paard, wilde ze voor een warmbloed gaan. Maar al snel kwam ze tot de conclusie dat de Tinkers waar ze vroeger al van droomde, veel beter bij haar passen. “Uiteindelijk besloot ik een kijkje te nemen bij De Tinkerhoeve. Ik liep een weide in vol jonge veulens, maar één sprak mij in het bijzonder aan; Sok.”
“Haar bles liep nét niet perfect over haar neus, en juist dat gaf haar iets unieks. Helaas was ze op dat moment al vergeven aan iemand anders. Ik probeerde verder te kijken, maar kreeg haar eigenlijk niet meer uit mijn hoofd”, vertelt ze.
![]()
Foto: Privébezit
Elkaar uitgekozen
“Toen ik een tijdje later met de fokker stond te praten, voelde ik ineens iets zwaars tegen mij aan leunen. Pas toen ik opzij keek, zag ik dat het Sok was. Op dat moment wist ik: dit is geen toeval. Dit paard heeft mij net zo goed gekozen als ik haar. Ietwat teleurgesteld ging ik naar huis, maar een paar dagen later kreeg ik bericht dat de koop toch niet doorging en ik nogmaals mocht komen kijken. Ik was door het dolle heen.”
“Bij de tweede kennismaking was het gevoel nog veel sterker dan de keer daarvoor. Er komt veel kijken bij het hebben van een jong paard, maar na wat wikken en wegen besloot ik toch voor haar te gaan. Het gevoel klopte gewoon.”
![]()
Foto: Privébezit
“Ik kan op haar bouwen”
En dat bijzondere gevoel bleef. “Toen Sok bij mij kwam, was ik zwanger van mijn tweede zoontje. Juist toen liet Sok zien hoe bijzonder ze is. Ze beschermde mij op een hele natuurlijke manier tegen het andere, jongere en drukkere paard in de wei. Zonder dat ik iets hoefde te doen, hield ze rekening met mij. Dat gaf mij zo veel rust en vertrouwen.”
“Als ik met haar bezig ben, voel ik me kalm. Ik praat met haar, en het voelt echt alsof ze me begrijpt. Ze leunt dan zacht tegen me aan en haar oortjes bewegen alsof ze luistert naar elk woord. Sok is voor mij niet zomaar een paard, maar echt een maatje waar ik op kan bouwen.”
![]()
Foto: Rianne Krol Fotografie
Plezier voorop
“Hoewel Sok waarschijnlijk iets kleiner blijft dan gepland, gaat ze nooit meer weg. We wonen op het platteland, dus ik hoop in de toekomst met haar te kunnen buitenrijden en crossen, maar als ze uiteindelijk te klein blijkt voor mij, is dat oké. Wij vermaken ons ook met grond- en speurwerk.”
“Ik ben al rustig begonnen met haar te beleren voor de kar, omdat mijn zoontje dat heel leuk vindt, dus ik ben benieuwd wat de toekomst brengt. Plezier maken staat in ieder geval echt voorop voor mij. Ik kan niet wachten tot Sok binnenkort bij ons aan huis komt te staan. Ik denk dat we enorm gaan genieten van de kleine momenten samen”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap

























