Rosita Broere: “We passen ons aan aan de paarden”

Van alle soorten en maten

Door de jaren heen hebben Rosita en haar ouders een mooie kudde weten samen te stellen. “We hebben hier een kleinschalige zorgboerderij aan huis”, begint Rosita haar verhaal. “Momenteel bestaat onze kudde uit vijf ruinen en één hengst.”

“We hebben een bijna elf jaar oude bonte ruin genaamd Amigo, een acht jaar oude Shetlander genaamd Levi, een bijna zeventien jaar oude Appaloosa, Domino, en het nieuwste lid van de kudde is Gustavo, een bijna vijftien jaar oud tuigpaard. Daarnaast heb ik ook twee privépaarden; Kelios en Milano. Kelios is een zes jaar oude Comtois-ruin en Milano is een twee jaar oude Schwarzwälder Fuchs-hengst.”

Domino en Levi - Foto: Privébezit

“Ze kunnen echt paard zijn”

“Bij ons staan de paarden 24/7 buiten in kuddeverband. Ze mogen over het hele erf lopen en kunnen dus echt lekker paard zijn. Dat maakt deze plek niet alleen fijn voor de mensen die op dagbesteding of voor coaching komen, maar ook voor de dieren zelf. Het ene moment zijn ze aan het spelen, en het andere moment liggen ze te slapen of staan ze te eten. Het is mooi om te zien dat ze hun eigen ritme hebben opgebouwd door de vrijheid die ze krijgen.”

Foto: Privébezit

Kijken naar het individu

“Ook in het trainen van de paarden proberen we ze zo veel mogelijk keuzevrijheid te geven. Waar ik mij vroeger vooral op het rijden en mennen richtte, ben ik nu juist meer bezig met dingen als grondwerk. In alles wat ik doe, probeer ik rekening te houden met wat het beste bij elk individueel paard past. Door zo te werk te gaan, kun je ver komen.”

“Neem Amigo bijvoorbeeld; we kochten hem als jong paard dat al veel had meegemaakt. Hij had zo veel last gehad van maagzweren, dat hij eigenlijk niets meer met mensen te maken wilde hebben. Toch hebben we uiteindelijk zijn vertrouwen kunnen winnen. Ik mag hem tegenwoordig zelfs weer rijden. Dat hij dat weer leuk vindt, is prachtig om te zien.”

Amigo - Foto: Privébezit

Plezier voorop

“Dat wat de paarden leuk vinden, doen we met ze. Zo zetten we Gustavo voor de kar en ben ik Kelios veelzijdig aan het opleiden. Toen ik hem als jong paard zag, was ik op slag verliefd. We zijn van ver gekomen en hebben alles samen doorlopen. We doen aan grondwerk, rijden in de bak en maken graag een buitenrit.”

“Kelios vindt alles leuk en heeft echt een hart van goud, dus we gaan vanzelf zien waar het schip strandt. Ik zou het tof vinden als Milano in de toekomst een dekhengst wordt, maar dan wel onder de voorwaarde dat hij gewoon lekker in de kudde kan blijven staan. Zijn fysieke en mentale welzijn is belangrijker dan die droom. En als hij toch gecastreerd moet worden, gaan we nog steeds heel veel plezier maken samen!”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap