Tessa Weemhoff: “Helemaal verliefd geworden op trekpaarden”

“Ik wilde er niets van weten” 

Voordat Tessa Saar kocht, had ze twee KWPN-merries: moeder en dochter. Toch besloot ze in haar zoektocht naar een nieuw paard twee jaar geleden op zoek te gaan naar een koudbloed. “Ik ben een ietwat stevigere ruiter, dus ik wilde ook op zoek naar een steviger paard. Ik kwam eerst uit bij een Poolse koudbloed. Helaas heb ik die door omstandigheden uiteindelijk toch weer moeten verkopen, met pijn in mijn hart. Een vriendin van mij, die al Belgische trekpaarden had, stelde voor om voor een Belg te gaan. Maar daar wilde ik eigenlijk niets van weten”, vertelt ze. 

Puzzelstukjes op hun plek 

Hoewel het niet voor iedere Belg geldt, waren zomereczeem, CPL, dikke volle sokken en geen standaardmaten in tuigage en dekens aspecten die ervoor zorgden dat Tessa geen Belgisch trekpaard wilde. Toch veranderde dat toen ze Saar tegenkwam. “Saar kwam tijdelijk bij die vriendin van mij op stal te staan. Toen haar eigenaar voorstelde om een ritje te maken met de kar, ging ik mee. Aan het einde van de oprijlaan kreeg ik de leidsels in mijn handen gedrukt en was ik plots voor het eerst in dertig jaar weer aan het mennen.”

“Het viel mij op dat Saar lekker voorwaarts was en constant met haar oortjes naar voren liep. Ze was nuchter, keek nergens van op en liet zich overal doorheen loodsen door mij. Toen ik aan het einde van de rit hoorde dat ze Saar heet, was het alsof de puzzelstukjes op hun plek vielen. Mijn jongere zelfgefokte KWPN-merrie heette namelijk Zarah. Het kon geen toeval zijn. Ik was helemaal weg van haar.” 

Foto: Privébezit

Bijzonder eerlijk 

Ondanks de mogelijke gezondheidsproblemen besloot Tessa de merrie te kopen. “Saar was alles wat ik niet zocht in een paard, maar qua gevoel zat het gewoon goed. We zijn voornamelijk in het bos te vinden, zowel met zadel als met de wagen, maar we rijden ook af en toe in de bak.”

“Een goede vriendin van mij is geboren met diverse lichamelijke beperkingen. Zo heeft zij geen armen, heeft ze korte benen en is ze rolstoelgebonden. Toch kan ook zij vol vertrouwen op Saar rijden. Het is een bijzonder zachtaardig, mensgericht en eerlijk paard. Ik ben echt verliefd geworden op het ras.” 

Foto: Privébezit

Aangepast management 

“Natuurlijk heb ik mijn management wel een beetje moeten aanpassen aan Saar. Aangezien ze zo’n dikke bos manen had dat haar huid niet voldoende frisse lucht kreeg, moest ik die afscheren. Gelukkig bleek dat de oorzaak te zijn van haar jeuk, en niet zomereczeem. Ik laat haar vier keer per jaar behandelen met lymfedrainage om alle afvalstoffen te laten afvoeren en dat ondersteunt haar goed. Ze heeft lichte CPL, maar door haar voldoende beweging te geven, kunnen we dat mooi onder controle houden.”

“Saar staat samen met twee andere Belgen en twee Shetlanders 24/7 buiten. Haar zo natuurlijk mogelijk huisvesten doet haar echt goed.” 

Foto: Privébezit

Veelzijdige toekomst 

“Ik heb vroeger met mijn KWPN’ers dressuurwedstrijden gereden, maar daar haalde ik uiteindelijk geen plezier meer uit. Ik streef er daarom ook niet naar om dat met Saar op te pakken. Wat ik daarentegen wel graag met haar zou willen doen, is TREC of iets dergelijks. Trekpaarden zijn veel veelzijdiger dan de meeste mensen denken, dus ik ben benieuwd hoe de toekomst eruitziet voor ons”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap