Mandy: “Hoe minder tuig, hoe blijer Mini is”

Moeilijke start

“Ik ken Mini al sinds haar geboorte. Ik verzorgde haar moeder namelijk”, steekt Mandy van wal. “Helaas overleed Mini’s moeder een aantal uur na haar geboorte aan een baarmoederscheur. Mini’s eigenaar voedde haar daarna verder op met de fles en ik ben haar gaan verzorgen. Zo’n lief klein veulen kruipt natuurlijk al snel in je hart”, lacht ze. 

“Uiteindelijk heb ik Mini gekregen toen ze één jaar oud was. Ze had toen een flinke wond opgelopen in haar nek door een ander paard. Mini’s toenmalige eigenaar heeft de dierenarts daar pas laat naar laten kijken, waardoor er al een ontsteking was ontstaan.

“Toen bleek dat er meerdere dierenartsbezoeken nodig waren om het te laten genezen, trok Mini’s eigenaar zijn handen ervan af. Toen heb ik de keuze gemaakt om Mini over te nemen en, in overleg met de dierenarts, nog één kans te geven. Nu, tien jaar later, staat ze er nog steeds.”

Foto: Privébezit

“Ik keek naar wat ze zelf aanbood”

Maar dit is niet de enige tegenslag die de merrie op jonge leeftijd te verduren kreeg… “Mini had van veulen af aan al een navelbreuk, dus één jaar nadat ze van mij werd, heb ik haar daaraan laten opereren. Ik wilde immers geen risico lopen op een darmverzakking. Daarna heb ik haar verhuisd naar een nieuwe stal en zijn we rustig aan de slag gegaan met het aanleggen van een goede basis.”

“Dat was een flinke puzzel. We wisten niet of haar spieren aangetast waren door de nekwond én of ze het rijden in de toekomst überhaupt aankon. Ik ben gewoon gaan kijken wat Mini zelf aanbood en zo heb ik haar uiteindelijk zadelmak gemaakt.”

Hoe minder tuig, hoe beter

Zo merkte Mandy na verloop van tijd dat de merrie het liefst op neckrope gereden wordt. “Hoe minder tuig, hoe blijer Mini is. Ze vindt het geweldig om op neckrope te rijden en doet dit ook super goed. We rijden het liefst buiten, maar ook een dressuurmatige training of Working Equitation-les gaat ons goed af zonder hoofdstel. Ik vind het mooi dat dat vertrouwen er is. Al doe ik haar soms wel een hoofdstel om. Ze kan namelijk best pittig zijn”, lacht ze.

Foto: Privébezit

Dankbaar voor iedere dag

“Mini is een ongelooflijk intelligent paard. Ze weet precies wat er om zich heen gebeurt en haalt af en toe een grapje uit. Ze is gezien haar verleden als flesveulen enorm gek op mensen, maar de meeste paarden houdt ze liever op afstand. Gelukkig heeft ze uiteindelijk toch een vriendinnetje gevonden”, vertelt ze liefdevol. 

“Alles wat Mini en ik doen, doen we voor ons plezier. Ik vind het belangrijk om haar fysiek en mentaal gezond te houden en droom ervan om haar ooit nog eens op neckrope te rijden op het strand. Gezien alles wat ze heeft meegemaakt leeft ze al in haar bonustijd, dus ik ben dankbaar voor iedere dag die we samen doorbrengen”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap