Lynn Suderee: “Alsof de puzzelstukjes op hun plek vielen”

Overname

Nadat Lynn op zesjarige leeftijd leerde paardrijden op een manege in de Randstad, kreeg ze verzorgpony’s en -paarden. “Een daarvan was Macho. Hem begon ik zes jaar geleden te rijden”, vertelt ze. “Zo’n drie jaar geleden benaderden zijn eigenaren mij met het nieuws dat ze Macho gingen verkopen, omdat hun eigen kinderen helaas te groot werden voor hem.”

“Wetende dat ik een jaar later naar Duitsland zou verhuizen en de mogelijkheid kreeg om hem daar aan huis te zetten, besloten ze hem nog één jaar aan te houden. Twee jaar geleden nam ik hem over en verhuisde hij met mij mee.”

Belofte aan Ian

Maar Macho was niet de enige die meeverhuisde. “Ian, onze nu 29 jaar oude Tinkerruin, heeft 22 jaar lang gewerkt op de manege waar ik opgroeide. Mijn moeder reed daar ook en heeft altijd gezegd dat áls we de kans kregen om paarden aan huis te zetten, ze Ian mee zou nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Ondanks zijn leeftijd is hij nog heel fit en gaat hij af en toe nog mee op een rustig buitenritje. Verder is hij volledig met pensioen.”

Lynn en Macho - Foto: Freerk Boskers

“Uitdagend, maar leuk”

Dat geldt niet voor Macho, want die is van alle markten thuis! “Toen ik hem zes jaar geleden begon te rijden, focusten we ons enkel op de dressuur. Ik voelde destijds wel al dat er meer in zat en nadat we hier in Duitsland kennis maakten met de Working Equitation, vielen de puzzelstukjes als het ware op hun plek. Toen de kwartjes eenmaal vielen, werden we steeds enthousiaster.”

“Ik merk dat Macho veel plezier haalt uit de uitdaging die het hem biedt. We rijden momenteel op Level 1-niveau, maar we zijn er nog lang niet. Deze tak van sport is voor ons beiden helemaal nieuw. Telkens wanneer ik denk het eindelijk een beetje onder de knie te hebben, word ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt. Dat is soms best uitdagend, maar maakt het ook heel leuk!”

“Tijdens ons WE1-debuut reden we in zowel de dressuur als het trailparcours naar monsterscores van boven de 70 procent. Daarmee wonnen we niet alleen onze klasse, maar mochten we ook de prijs voor de beste combinatie van de dag in ontvangst nemen. Daar ben ik onwijs trots op.”

Plezier voorop

“Wat ik graag wil, is verder groeien in de sport. In de reguliere dressuursport trainen we momenteel op M-niveau, dus ik hoop Macho uiteindelijk ook op dat niveau te kunnen uitbrengen. Toch vind ik het vooral belangrijk dat we beiden plezier hebben in wat we doen.”

“Ik heb zelf soms de neiging om de lat heel hoog te leggen, dus dat probeer ik nu bewust niet te doen. Ik wil Macho de tijd geven die hij fysiek en mentaal nodig heeft. Ik ben ontzettend blij met het leven dat ik hem en Ian hier kan bieden; dat is voor mij veel belangrijker dan welke prestatie dan ook”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap