Esther en Thoran
Esther en Thoran Foto: MvdHphotography

Esther de Bruin: “Ik heb veel aan Thoran te danken”

Community Opvallend Recreatie

Esther de Bruin en haar 25 jaar oude Thoran vormen al meer dan twee decennia een combinatie. In al die jaren heeft Esther niet alleen veel over paarden geleerd, maar ook over zichzelf. Ze combineerde haar passie voor paarden met haar kennis over pedagogiek en hielp kinderen om ze door middel van paardencoaching in contact te brengen met hun klasgenoten; een prachtig initiatief dat zonder Esther’s geliefde Thoran nooit was ontstaan. 

Meerjarenplan 

“Thoran kwam 23 jaar geleden op mijn pad”, steekt Eshter van wal. “Ik had met mezelf afgesproken dat ik na mijn afstuderen op zoek zou gaan naar een paard. Maar nog geen dag nadat ik mijn studie afrondde, kocht ik Thoran. Dit was een plan waar ik al jaren mee bezig was, dus ik had natuurlijk al wat voorwerk gedaan!”, lacht ze. 

“Thoran was destijds pas twee jaar oud en eigenlijk niet wat ik zocht. Ik had namelijk helemaal niet zo veel ervaring met paarden, laat staan met het opleiden van een jong paard. Toch werd ik op slag verliefd op hem.”


Foto: Privébezit

De kracht van clickertraining

Esther besloot haar gevoel te volgen en voor de jonge Thoran te gaan. “Toen ik Thoran kocht, had ik voor ogen om voornamelijk van buitenritten te gaan genieten. Maar dat had nog veel voeten in de aarde. Thoran was als jong paard namelijk ontzettend bang voor verkeer. Naarmate de tijd vorderde, werd zijn angst groter en groter. Ik voelde dat natuurlijk wel aan hem, maar ik wist niet hoe ik het moest oplossen.”

“Toen ik de wanhoop nabij was, kwam ik in contact met een trainer die ons aan de slag liet gaan met positieve bekrachtiging en clickertraining. Dat is een manier van werken die heel erg aansluit bij de didactiek in het speciaal onderwijs; mijn voormalig werkgebied. Ik kon makkelijk een lijn trekken tussen wat ik kinderen leerde en wat ik mijn paard moest leren. Dat bood de uitkomst voor ons.”

“Dat vergeet ik nooit meer”

Zo ging de combinatie niet enkel buitenritten, maar ook langere trektochten maken. “Ik heb Thoran vaak blootgesteld aan de dingen die hij spannend vond, zodat hij ervan leerde. Daardoor hebben we prachtige ritten kunnen maken samen. Helaas kregen we in 2022 met flinke tegenslagen te maken. In dat jaar heb ik zelf een ernstig ongeluk gehad, met als gevolg dat mijn been misschien moest worden afgezet. Hoewel dat uiteindelijk gelukkig toch niet het geval bleek, hield ik er wel veel schade aan over en moest ik lang revalideren.”

“Precies in die tijd werd ook Thoran erg ziek. Ook hij kon bijna niet meer lopen, door een cyste en artrose. Het bijzondere is dat wij ons in die periode beiden wisten te herpakken. Het heeft lang geduurd, maar de eerste keer dat ik weer op zijn rug zat, was een prachtig moment. Dat vergeet ik nooit meer.”


Foto: Privébezit

Rustgevend 

Door nevenschade van Esthers ongeluk maakt het duo geen lange ritten meer. “Maar samen het bos in gaan, dat vinden we nog steeds heerlijk. We gaan dit jaar voor de 24e keer op paardenvakantie, wat we de laatste jaren met een vast groepje vriendinnen doen. Daar kijk ik enorm naar uit. Thoran geeft duidelijk aan wat hij wel en niet wil, dus ik pas ons tempo en onze afstanden aan aan hem. Al maken we een stapritje van slechts vijftien minuten; we hebben het altijd naar ons zin. Thoran geeft mij een bepaalde soort rust. Dat is ook wat mij geïnspireerd heeft om mijn passie voor paarden en het onderwijs te combineren.”


Foto: Privébezit

De bijzondere energie van paarden

“Ik kon vroeger op school niet goed leren. Tenminste, dat werd mij verteld. Mijn tijd op school was daardoor niet altijd even makkelijk. Uiteindelijk ben ik zelf in het speciaal onderwijs gaan werken. Toen ik ontdekte wat paarden voor ons mensen kunnen betekenen, besloot ik voor het afstudeerproject van mijn master Gedragsmanagement een paardencoachingstraject op te zetten; het Winner Team.”

“Zo hebben we kinderen die in het reguliere schoolsysteem uitvielen kunnen coachen. Door met een paard bezig te zijn, kwamen de kinderen zo veel tot rust dat ze in de klas konden functioneren als ieder ander kind. We hebben het tot nu toe toegankelijk kunnen maken voor zo’n 4000 leerlingen. De leerlingen die uiteindelijk ook daadwerkelijk met een paard aan de slag gingen, kregen een hele andere sociale status binnen hun klas.”

“Ze kregen niet alleen inzicht in hun eigen gedrag, maar ook in dat van anderen. Kinderen blootstellen aan de energie van een paard kan voor veel moois zorgen. Hoewel ik inmiddels niet meer in het speciaal onderwijs, maar op een ‘normale’ VMBO werk, heb ik hier nog steeds veel passie voor en vraag mij af of ik dit zonder Thoran ook allemaal had gedaan. Ik heb heel veel aan hem te danken”, sluit ze af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Privébezit

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding