Nathalie Plakman: “Ik had mij geen lievere paarden kunnen wensen”

Op slag verliefd

Toen Nathalie negen jaar geleden op zoek ging naar haar eerste eigen paard, dacht ze met een PRE thuis te komen. Maar dat liep anders... “Nadat ik mijn studie had afgerond, begon ik mij alvast te verdiepen in welk soort paarden op dat moment te koop aangeboden werden. Zonder de intentie te hebben om ook daadwerkelijk een paard te kopen, werd ik op slag verliefd op Mambo. Ik zag hem voor het eerst toen hij twee maanden oud was en heb hem een aantal maanden later opgehaald. En dat terwijl ik al jarenlang droomde van een PRE met lange manen en een pittig karakter”, lacht ze.

De eerste ontmoeting met Mambo - Foto: Privébezit

Andere blik

“Sinds ik Mambo heb, ben ik heel anders naar het houden en trainen van paarden gaan kijken. Op maneges leer je vaak dat als een paard niet luistert, je hem gewoon een tik moet geven. Maar doordat Mambo nog zo jong was, besefte ik mij dat wanneer hij niet luisterde, dat niet kwam doordat hij iets niet wilde, maar doordat hij mij simpelweg nog niet begreep. Dat heeft mijn visie enorm veranderd.”

“Opstappen en wegrijden”

Nathalie begon met grondwerk en leidde haar ruin daarna zelf verder op. “Mambo is een heel enthousiast paard dat graag in je ruimte komt, dus we hebben in het begin vooral veel tijd besteed aan grondwerk. Toen hij twee jaar oud was kon ik met neckrope met hem wandelen en toen hij drie was ben ik volledig in vrijheid eens op zijn rug gaan zitten. Dat was voor hem de normaalste zaak van de wereld.”

“In dat jaar heb ik hem verder gewoon met rust gelaten, maar op zijn vierde hebben we wel onze eerste buitenrit gemaakt. Het voelde allemaal zo vertrouwd dat ik hem niet echt zadelmak heb hoeven maken. Het was een kwestie van opstappen en wegrijden.”

Foto: Privébezit

“Het vertrouwen zit goed tussen ons”

Zo maakte het duo een jaar later een prachtige rit op het strand, waarbij ze voor het eerst samen galoppeerden. “Ik had een grote jurk aan en zat met mijn handen los op Mambo’s rug. Dat was een heel bijzonder moment. Het vertrouwen zit echt goed tussen ons.”

“Mambo is een onwijs lief paard dat een enorm van aandacht houdt en je altijd aan het lachen maakt. Hij geeft mensen die ietwat bang zijn voor paarden een vertrouwd gevoel en doet geen vlieg kwaad. Het is misschien niet het pittige en sensibele paard dat ik al die jaren geleden in gedachten had, maar ik ben wel heel blij dat ik voor Mambo ben gegaan.”

Tweede kans

Toch kwam vierenhalf jaar geleden een bijzondere PRE op Nathalie’s pad. “Ik kende Apache al via een vriendin van mij en zag vierenhalf jaar geleden zijn advertentie voorbij komen. Wetende dat hij geen leuk verleden heeft gehad en later een aantal keer is doorverkocht in een korte tijd, besloot ik hem te kopen. Zonder enige verwachtingen kwam hij met mij mee naar huis.”

“Waar hij in het begin nog strak stond van de spanning, is het nu een onwijs vriendelijk, liefdevol en bescheiden paard. Hij hoeft bij mij niets te doen en mag gewoon lekker paard zijn. Ik vind het prachtig om te zien dat hij, na alles wat hij heeft meegemaakt, er toch voor kiest om mensen een kans te geven. Daar zouden wij mensen nog iets van kunnen leren!”, lacht ze. 

Foto: Privébezit

Derde paard

“Een jaar geleden kocht ik mijn derde paardje, Winnie. Ik ken haar van de manege waar ik meer dan tien jaar geleden vrijwilligerswerk deed en had toen al aangegeven dat ik haar heel graag zou willen overnemen. Hoewel dat destijds helaas niet mogelijk was, kreeg ik een jaar geleden een berichtje dat ze een nieuw plekje voor haar gingen zoeken.”

“Na 22 jaar moest ze opeens weg van haar vertrouwde plek. Zo kwam ze bij mij terecht. Ondanks het feit dat haar snijtanden verwijderd moesten worden door EOTRH, zit ze op haar 24^e nog hartstikke goed in haar vel!”

Nathalie en Winnie een aantal jaar geleden - Foto: Privébezit

Dankbaar

“Mambo en ik zijn gek op loswerken en buitenrijden en willen vooral veel plezier maken. In zoveel mogelijk vrijheid samen leuke dingen kunnen doen, dat is waar ik van droom. Ik vind het belangrijk om naar mijn paarden te luisteren en mij aan te passen aan wat zij leuk vinden.”

“Apache heeft onder het zadel te veel spanning, dus rijden laten we achterwege. Wat we wel erg leuk vinden om te doen, is grondwerk en werken aan de hand. Ook vindt hij het leuk om als handpaard mee te gaan wanneer ik met Mambo ga buitenrijden.”

“Winnie vindt het ondanks haar leeftijd nog steeds geweldig om recreatief bezig te zijn. Wat begon met één paard, groeide uit tot een kudde van drie, maar ik had mij niets mooiers kunnen wensen. Deze drie paarden zijn zo onwijs lief, vriendelijk en betrouwbaar. Ik ben echt heel dankbaar voor ze”, sluit ze af. 

Foto: Privébezit

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Jamie M captures / Privébezit