Jeline van Baal: “Maggy heeft mij meer gegeven dan ik ooit had durven dromen”

Liefde voor Haflingers

Hoewel de liefde voor paarden bij Jeline niet met de paplepel werd ingegoten, raakte ook zij als jong meisje besmet met het paardenvirus. Ze begon op haar zesde met paardrijden en werd al snel groot fan van de Haflinger. “Zo besloot ik in mijn studententijd op zoek te gaan naar een eigen Haflinger.”

“Ik zag de destijds twee jaar oude Maggy voorbij komen en viel als een blok voor haar. Je kunt het je nu bijna niet meer voorstellen, maar ik kocht haar destijds voor 500 euro”, lacht ze.

Jeline en Maggy - Foto: Kyra van Megen

Goud waard

Toch is de merrie volgens Jeline veel meer waard dan dat. “Maggy is goud waard. Haar karakter kan niet beter. Ze is rustig, nuchter, lief en inmiddels kan ik echt lezen en schrijven met haar.”

“Ik kocht haar met de intentie om lekker recreatief aan de slag te gaan. Genieten, buitenrijden, hier en daar een keer een sprongetje maken, dat is wat ik voor ogen had. Het fokken van een veulentje is iets wat drie à vier jaar geleden pas door mijn hoofd begon te spoken.”

“Ik besloot ervoor te gaan”

Toen Jeline er niet veel later achter kwam dat Maggy een aangeboren afwijking heeft en een tussenwervelschijf mist, besloot ze de knoop door te hakken. “Het klinkt misschien gek, maar met Maggy’s afwijking is het juist goed om haar te laten bewegen.”

“De arts verzekerde mij ervan dat het het beste is voor haar om gewoon te blijven trainen en dat ze prima in staat is om een veulen te dragen. Daarom besloot ik er toen ook maar gewoon voor te gaan.”

Foto: Privébezit

Bijzondere ervaring

Hoe Jeline dat gehele proces heeft ervaren? “Als heel mooi en bijzonder. Natuurlijk was het spannend, maar met alle kennis die ik van tevoren had opgedaan had ik er veel vertrouwen in. Het was een dracht en bevalling uit het boekje, waar ik nog steeds heel dankbaar voor ben.”

“Ik ben overal bij geweest, van begin tot eind, en heb er enorm van genoten. Dat Steady voor altijd bij ons blijft is zeker. Dat was al besloten voordat ze geboren werd.”

“Precies waar ik op hoopte”

Of moeder en dochter op elkaar lijken? “Fysiek gezien eigenlijk niet. Steady lijkt meer op haar papa. Ze schiet nu al de hoogte in en beweegt veel ruimer dan Maggy. Qua karakter lijken ze wel op elkaar. Steady is nu nog lekker jong en onbezonnen, maar is ook heel nuchter en braaf. Dat heeft ze echt van Maggy.”

“Ik neem haar nu al, voor korte stukjes natuurlijk, mee naast de menkar, fiets of als handpaard. Ik denk dat ze precies gaat worden zoals ik hoopte; een tweede Maggy, maar dan net iets groter en met betere bewegingen.”

Foto: Privébezit

Passie voor TREC

Wellicht gaat Steady haar moeder zelfs achterna over een aantal jaar. “Sinds kort hebben Maggy en ik de TREC ontdekt. Daarin komen eigenlijk alle aspecten in de paardensport die wij leuk vinden samen. We zijn fanatiek aan het trainen en zijn afgelopen weekend zelfs eerste geworden op onze allereerste officiële wedstrijd in de T2, dus ik hoop daar de komende jaren verder in te kunnen groeien.”

“Vanwege Maggy’s afwijking is het, buiten het feit dat ze dressuur rijden niet zo leuk vindt, voor haar een stuk moeilijker om haar achterhand er goed onder te zetten. Door TREC en het vele buitenrijden dat we doen kunnen we dit toch op een fijne en speelse manier trainen. Daarnaast gaan we iedere zondag mennen en vinden we het leuk om hier en daar een les of clinic te volgen.”

Foto: Privébezit

Grote droom

“Maggy is echt van alle markten thuis. Noem het op en wij doen het. Ik hoop dat ik over een aantal jaar ook zo veelzijdig met Steady aan de slag kan. Ik wil beginnen met haar voor de kar te beleren, zodat moeder en dochter in tweespan voor de kar kunnen.”

“Mijn grote droom is dat ik met haar uiteindelijk écht ver kan komen in de TREC, maar het voornaamste is natuurlijk dat zowel Steady en ik plezier hebben. We gaan vanzelf ontdekken wat het beste bij ons past, net zoals ik dat met Maggy ontdekt heb. Zij heeft mij immers ook veel meer gegeven dan ik ooit had durven dromen”, sluit ze af.  

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Kyra van Megen / Privébezit