Zoë Spelt: “Het voelde direct alsof Dakota bij mij hoort”

Op slag verliefd

Aangezien Zoë al langer droomde van een eigen paard, kocht ze Dakota tweeënhalf jaar geleden van haar eerste loon. “Ik kwam Dakota’s advertentie tegen toen hij nog maar vijf maanden oud was. Het bijzondere is dat ik altijd al een Appaloosa of een Paint Horse wilde, en Dakota een kruising is van die twee. Ik was dan ook op slag verliefd op hem. Het voelde direct alsof hij bij mij hoort. Twee maanden later kwam hij naar mij toe”, vertelt ze.

Foto: Rosalinde Lois Fotografie

Fijne start

“Ik wilde graag een jong paard, omdat het mij leuk leek om dat groeiproces samen te doorlopen. Dakota is op een hele fijne manier opgegroeid; in een gemengde kudde vol merries en veulens, met soms ook de hengst van de fokker erbij. Het was een hele fijne plek in het bos, waar veel rust heerste. Ik vind het mooi dat Dakota zo’n fijne start heeft gehad.”

De zoektocht naar de juiste stal

Toch maakten Zoë en Dakota samen niet zo’n fijne start. “Ik heb Dakota in de afgelopen jaren al een aantal keer moeten verhuizen. De ene keer omdat beloftes niet werden nagekomen, de andere keer omdat de stal ermee stopte en nóg een andere keer omdat Dakota zich niet thuis voelde op die plek.”

“Het was een flinke puzzel, maar ik heb nu een plek gevonden waar hij zich echt goed voelt. Dat is ook iets wat ik belangrijk vind. Ik wil dat wij het leuk hebben als ik bij hem ben, maar hij moet ook een fijn leven hebben zonder mij. Dat heeft hij nu gelukkig. Ik merk aan hem dat hij zich nu beter voelt.”

Foto: Sanne Beenhakker

Leergierig

“In de afgelopen jaren hebben we al veel vanaf de grond gewerkt. Ik begon met clicker- en targettraining en ben daarna ook ‘in hand trails’ gaan doen met hem. Daarin merkte ik al snel dat Dakota onzettend slim en leergierig is. Hij pakt alles snel op. Zo ben ik hem nu zelfs woorden aan het leren. Wanneer ik ‘vlag’ zeg, moet hij de vlag aantikken met zijn neus en als ik ‘pion’ zeg, moet hij de pion aantikken. Dat soort dingen vindt hij heel leuk om te doen.”

Foto: Sanne Beenhakker

Plezier voorop

Zo heeft Zoë hem ook al spelenderwijs kennis laten maken met het zadel. “Dakota heeft nu een aantal keer een barebackpad of zadel op zijn rug gehad. Ook wandelen we vaak met zadeltassen op zijn rug. Ik heb absoluut geen haast met het beleren en blijf voorlopig nog vanaf de grond werken, maar zo kan hij er wel al rustig kennis mee maken. Ik hoop in de toekomst namelijk veelzijdig met hem aan de slag te gaan.”

“Western rijden, clinics volgen, buitenritten maken; dat soort dingen lijken mij leuk. Dat hoop ik allemaal bitloos te kunnen doen als Dakota zich daar ook goed bij voelt. Het lijkt me leuk om hier en daar een wedstrijd te rijden, maar verder heb ik niet echt verwachtingen. Ik wil vooral plezier maken en in harmonie met hem werken”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap