Irene Turfboer: “Dat Wietske mij een spiegel voorhoudt is heel leerzaam”

Goed gevoel

Net zoals vele anderen droomde ook Irene als jong meisje al van een eigen paard. Vorig jaar werd die droom eindelijk verwezenlijkt. “Toen ik het nog eens met mijn man had over het kopen van een eigen paard, haalde hij mij over om de stap gewoon te zetten. Ik vond het zelf namelijk best spannend, zo’n grote verantwoordelijkheid”, lacht ze.

“Ik volgde Stal Okkema al een tijdje online en besloot bij hen langs te gaan. Hoewel ik normaal best onzeker ben op vreemde paarden, gaf Wietske mij direct een veilig gevoel.” En dus was de keuze snel gemaakt.

“We weten wat we aan elkaar hebben”

Irene zette de merrie op de stal waar haar vorige verzorgpaard stond en ging met haar aan de slag. “Wat mij direct opviel, is dat Wietske heel anders is dan mijn vorige verzorgpaard. Ze is heel scherp aan de hulpen en was al verder opgeleid dan ik.”

“Omdat zij een meer ervaren ruiter gewend was, zijn we direct veel vanaf de grond gaan werken, ook in vrijheid, om onze connectie te versterken. We weten nu wat we aan elkaar hebben.”

Leermeester

En dat werpt onder het zadel ook z’n vruchten af. “Ik denk dat ik in het afgelopen jaar met Wietske meer geleerd heb dan in alle jaren daarvoor”, lacht ze. “Wietske is heel sensibel en speelt snel in op wat ik doe. Ze houdt mij echt een spiegel voor. Dat is soms confronterend, maar ook ontzettend leerzaam.”

“Zij maakt mij, op een hele rustige manier, bewust van waar ik aan moet werken. En dat heeft invloed op allerlei aspecten in mijn leven. Ik ben van nature best druk, maar sinds ik Wietske heb, neem ik ook in mijn werk de tijd om een stapje terug te zetten en het van een ander perspectief te bekijken.”

Verder groeien

“Voor de komende tijd heb ik eigenlijk geen doelen voor ogen met Wietske. Ik vind het vooral belangrijk dat ze gezond en gelukkig is. Maar”, gaat ze verder, “wie weet gaan we wel ooit wedstrijden rijden. We oefenen in ieder geval door om dressuurmatig een goede combinatie te worden.”

“Ik ben van beroep analist en vind data heel interessant. Ik houd onze trainingen bij met een saddleclip en kan zo goed zien hoe Wietske zich ontwikkelt. Dat geeft mij veel houvast, zeker omdat ik wel eens twijfel aan mijn gevoel. Ik hoop dat we zo op een fijne manier kunnen doorgroeien.”

“Ik vind het heel tof dat mijn man, die er dus voor heeft gezorgd dat Wietske bij mij is, inmiddels ook regelmatig mee gaat naar stal. Hij is zelfs lessen aan het volgen op een manege om hopelijk straks ook wat rustige ritjes met Wietske te kunnen maken. Dat hij zo begaan is met haar is toch wel een cadeautje voor een paardenmeisje zoals ik!”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap