Lonne van Wijngeeren: “Dat Zazou mij vertrouwt, betekent meer dan welke wedstrijdscore dan ook”

Zoektocht

We gaan een aantal jaar terug in de tijd: “Na een jarenlange pauze van de paardensport begon het toch weer te kriebelen en zou ik bij een potentieel nieuw paard gaan kijken bij een vriendin”, steekt Lonne van wal. 

“Hoewel dat uiteindelijk niet doorging, nam ik die dag toevallig wel plaats in het zadel van Zazou. Hij was destijds nog maar drieënhalf jaar oud en nog hengst. Gek genoeg gaf hij mij toch heel veel vertrouwen. Aangezien hij helaas niet te koop was, besloot ik mijn zoektocht voort te zetten en Zazou bij te gaan rijden”, vertelt ze.

Uit het oog verloren

Toen Zazou anderhalf jaar later door omstandigheden tóch te koop kwam te staan, was Lonne helaas niet meer in de gelegenheid om hem te kopen. “Ik had in de tussentijd namelijk al een paard gekocht. Ik was echt kapot van het feit dat ik afscheid moest nemen van Zazou, maar ik wist ook dat ik er op dat moment niets aan kon doen.”

“Na een maand of twee à drie kwam Zazou echter alweer terug. Bij zijn nieuwe eigenaren liet hij staakgedrag zien; iets waar wij totaal geen ervaring mee hadden met hem. Ik besloot mijn kans te grijpen en die vriendin te vertellen dat ik Zazou wilde overnemen, wat er ook met hem aan de hand was. Zo besloot ik mijn toenmalige paard – waar ik ook nooit zo’n sterke klik mee heb gehad als met Zazou – te verkopen en ruimte te maken voor Zazou. Ik wilde hem niet nogmaals uit het oog verliezen.”

Foto: Karin Gerdes fotografie

“Hij wilde terugkomen”

“Mijn vriendin wilde hem eerst nog zes maanden zelf houden om uit te zoeken waar het staakgedrag dat hij na de verkoop vertoonde, vandaan kwam. Daar ging ik mee akkoord. Het bijzondere is dat Zazou sinds hij terug bij ons kwam nooit meer een stap verkeerd heeft gezet.”

“We hebben hem natuurlijk wel laten onderzoeken en we wisten dat hij lichte artrose heeft, maar verder konden we niets vinden. We grappen daarom altijd maar dat hij gewoon terug wilde komen naar ons”, lacht ze.

Omgaan met wedstrijdspanning

Zo nam Lonne de ruin vierenhalf jaar geleden officieel over. “Zazou heeft mij pas echt leren rijden. Waar we ons in het begin voornamelijk op buitenritten en het maken van sprongetjes focusten, zijn we ons later ook wat meer in de dressuur gaan verdiepen. Zo rolden we uiteindelijk ook de wedstrijdsport in.”

“Ik heb veel last van wedstrijdspanning en vond het niet altijd even leuk, maar sinds ik bij Wytske Schuth les, ben ik rijtechnisch enorm vooruitgegaan. Dat in combinatie met de trajecten die ik bij Marian Staal volgde met betrekking tot wedstrijdspanning, zorgt ervoor dat het nu stukken beter gaat. De zenuwen zijn natuurlijk nog niet helemaal weg, maar ik kan er nu wel echt plezier uit halen!”, vertelt ze trots. “Zo zie je maar hoe belangrijk dat mentale stuk is.”

Foto: Privébezit

Gevoel van vrijheid

Inmiddels is de combinatie doorgestroomd tot M2-niveau. “Zazou is een ontzettend werkwillig paard dat altijd zijn best doet, maar hij heeft niet per se de makkelijkste bouw. Daarom vind ik het belangrijk om onze dressuurtrainingen af te wisselen met andere dingen. Het moet immers leuk blijven!”

“We maken nog steeds regelmatig buitenritten en vinden het leuk om sprongetjes te maken, maar sinds een tijdje hebben we ook het op neckrope rijden onder de knie. Ik vind het iedere keer weer bijzonder hoe veel ik op Zazou kan vertrouwen.”

“Wanneer we zonder hoofdstel over de heide galopperen, voel ik mij ontzettend vrij. Weten dat Zazou ervoor kiest om op zo’n moment bij mij te blijven, geeft een mooier gevoel dan een hoge wedstrijdscore mij ooit zou kunnen geven.”

Uitdaging

Toch droomt de amazone ervan om de Z-dressuur te bereiken. “Hoewel dat nu steeds dichterbij komt, zijn we er nog niet. Ik ben van plan de M2 volledig uit te rijden, zodat ik aan mijn wedstrijdspanning kan blijven werken vóórdat we weer een stapje verder gaan. Ik wil echt de tijd nemen, ook voor Zazou.”

“Mijn instructrice zegt dat ik inmiddels wel verder mag dromen dan het Z, maar dat vind ik allemaal nog een beetje spannend”, lacht ze. “Toch zie ik het juist ook als een mooie uitdaging om te zien wat Zazou en ik eruit kunnen halen.”

Foto: Faith van Kalsbeek

Plezier voorop

“Ik vind het belangrijk dat we een fijne balans houden tussen serieuze trainingen en plezier maken. Ik wil eerst kijken hoe ver we in de dressuur komen en daarna misschien nog de overstap maken naar het springen of crossen. Ik weet dat Zazou er nuchter en braaf genoeg voor is, dus nu moet alleen ik nog over mijn springangst heen komen”, lacht ze. 

“Zazou haalt mij echt uit mijn comfortzone. We gaan vanzelf wel zien waar het schip strandt. Voor mijn gevoel vindt hij alles wat wij momenteel doen leuk, en dat vind ik het belangrijkst!”, sluit ze af.

Volg Lonne en Zazou op Instagram

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Faith van Kalsbeek, Karin Gerdes fotografie, Privébezit