
Nicole Selderbeek: “Jack is alles wat ik zocht in een paard”
Community RecreatieNet zoals vele anderen droomde ook Nicole Selderbeek altijd al van het hebben van een eigen paard. Toen ze haar zoektocht drie jaar geleden begon, dacht ze uiteindelijk met een IJslander thuis te komen. Maar dat liep toch anders…
Liefde voor IJslanders
“Ik heb de afgelopen jaren verschillende IJslanders verzorgd. Vandaar dat ik ook altijd heb gezegd: ‘Als ik een eigen paard koop, wordt het een IJslander’”, begint Nicole haar verhaal. “Toen de laatste IJslander die ik verzorgde op leeftijd was en ik het fanatiek trainen in de bak begon te missen, besloot ik op zoek te gaan naar een verzorgpaard voor bij. Maar dat viel nog niet mee.”
Puzzelstukjes op hun plek
Het idee van een eigen paard begon steeds vaker door Nicole’s hoofd te spoken. “Waar ik echter tegenaan liep, is dat dressuur rijden niet mijn ding is. Ik heb daar nooit echt plezier uit gehaald. Pas toen ik een proefles western rijden volgde, vielen alle puzzelstukjes op hun plek. In die tak van sport kwam alles samen voor mij.”
“Ik schoof het idee van een eigen IJslander opzij en vroeg de eigenaar van de westernstal om mij te helpen met het zoeken naar een eigen westernpaard. In eerste instantie zou ik voor een Paint Horse-merrie gaan, maar toen gooide Jack, een Appaloosa x Lusitano-kruising die ieder jaar steeds witter lijkt te worden, roet in het eten”, lacht ze.
![]()
Foto: Memories by Lies
“Hij was alles wat ik niet zocht”
“Toen ik zijn foto’s voorbij zag komen, was ik op slag verliefd. Hij was pas drie jaar oud en een hengst, alles wat ik niet wilde, maar nadat ik hem in het echt had gezien, kreeg ik hem niet meer uit mijn hoofd. Hij was lief, rustig en aanhankelijk, dus met alle goede begeleiding om mij heen durfde ik het wel aan om voor zo’n jong en onervaren paard te gaan.”
![]()
Foto: Kloosup Photography
Goede beslissing
En daar heeft de amazone tot op de dag van vandaag nog geen seconde spijt van gehad. “Hem kopen is de beste beslissing ooit geweest. Je ziet vaak voorbij komen dat mensen uiteindelijk toch geen klik hebben met hun paard of dat het niet is waar ze op hoopten, maar Jack bleek juist precies te zijn wat ik zocht in een paard.”
“Mijn dochtertje van tien rijdt nu een jaartje op hem, volledig zelfstandig en vol vertrouwen. Dat is prachtig om te zien”, vertelt ze liefdevol.
“Na een aantal jaar op onze eerste westernstal te hebben gestaan, waar we veel fijne hulp hebben gekregen, besloot ik Jack te verhuizen. Ik ontdekte namelijk dat hij insulineresistentie had en móest zijn management aanpassen.”
![]()
Foto: Privébezit
Terug het land op
Een aantal weken geleden verhuisde Nicole haar (inmiddels) ruin nogmaals. Dit keer naar een stal waar de paarden het land op gaan; iets wat normaal gesproken wordt afgeraden voor paarden met insulineresistentie. “Het bijzondere van insulineresistentie is dat je paard daar van kan genezen.”
“Dat wist ik niet, dus toen ik hoorde dat Jacks waarden zo ver gedaald waren dat hij weer het land op mocht, heb ik de dierenarts meermaals gebeld om te vragen of het écht kon. Na een jaar lang heel streng op zijn management te hebben gelet, vond ik het moeilijk om dat weer los te laten.”
“Jack nu weer op het land zien staan is spannend, maar ook heel erg mooi. Hij geniet er enorm van en voelt zich al helemaal thuis op zijn nieuwe plekje.”
![]()
Foto: Privébezit
“Hij mag voor altijd blijven”
Al met al is Nicole enorm dankbaar voor hoe alles gelopen is. “Dat mijn dochter en ik met zo veel plezier bezig zijn met Jack en hij daarnaast ook gewoon lekker paard kan zijn vind ik prachtig. Hij krijgt dagelijks voldoende beweging om zijn stofwisseling op pijl te houden en ervoor te zorgen dat alle suikers worden afgevoerd, maar krijgt natuurlijk ook nog de tijd om lekker door te groeien.”
“Jack is nu zes en haalt al veel plezier uit onze allround western trainingen, buitenritten en schrik- en obstakeltrainingen, dus wellicht kunnen we dat in de toekomst nog verder uitbouwen met ranch trail en horsemanship. Ik vind het rechtrichten en correct leren paardrijden namelijk heel interessant.”
“Verder staat plezier maken natuurlijk voorop voor ons. Ik kocht Jack als familiepaardje en zou het heel leuk vinden als mijn dochter in de toekomst nog meer met hem aan de slag kan. Hij mag voor altijd bij ons blijven”, sluit ze af.
Volg Nicole en Jack ook op Instagram!
Bron: Bit & Cap
Foto’s: Memories by Lies / Kloosup Photography / Privébezit

























