Wendy Dirks: “Ik gun ieder paard een leven door natuur, bossen en duinen”

“Na heel veel zeuren mocht ik uiteindelijk op de manege één keer in de week paardrijden.” Dat ene uurtje werd al snel een passie.

Op zoek naar meer tijd met paarden ging Wendy actief op zoek naar een verzorgpony. “Dan ga je echt langs de deuren en jezelf promoten als de allerbeste verzorgster van de hele wereld,” lacht ze. Ze vond haar plek op een kinderboerderij, waar ze als vrijwilliger werkte. “Ik vond alle dieren leuk, maar specifiek de paarden. Het verzorgen en rijden ervan is echt nooit meer uit mijn bloed gegaan.”

Die liefde groeide verder toen ze haar eerste leasepaard kreeg. “Vol passie ging ik daar elke dag naartoe, door weer en wind, op mijn fiets. Na school, na werk.” De toewijding was er altijd, en uiteindelijk kwam het moment waar iedere ruiter van droomt: een eigen paard.

Met Leo- Foto: Privebezit

 Foto: MB Shots

Met z’n 1.72 was Leo in alle opzichten een opvallend en imponerend paard - Foto: Privebezit

Lekker door het bos rijden is goed voor ieder paard - Foto: Privebezit

Leo

Op 21-jarige leeftijd kwam Wendy via Marktplaats een trekpaard tegen. “Zo’n prachtig paard, maar ik had geen geld om hem te kopen, tenminste niet het bedrag wat ze voor hem vroegen. Dus stuurde ik een berichtje: “Ik kan hem helaas niet kopen, maar wat een mooi paard, dat wilde ik je even laten weten.” herinnert ze zich. 

De reactie van de eigenaar verraste haar: “Een goed tehuis is belangrijker dan geld.” En zo werd Leo, een imposant trekpaard van 1,72 meter, haar eerste eigen paard. “Ik was 21 jaar, ik had een paard gekocht, had mijn rijbewijs gehaald en ik had een auto. Ik was enorm rijk”, lacht Wendy.

Leo bleef 14 jaar bij haar, ondanks zijn gezondheidsproblemen, waaronder chronisch progressief lymfoedeem (CPL). “De dierenarts complimenteerde mij: ‘Hoe doe je dit?’ En het was ook echt een studie die je erop los moet laten, om CPL te managen” zegt Wendy. Uiteindelijk overleed Leo op 18-jarige leeftijd, een zeer respectabele leeftijd voor een Trekpaard. “Het afscheid was moeilijk. Hij was mijn eerste paard, mijn maatje.”

Met Leo als cowgirl- Foto: Privebezit

 Foto: MB Shots

Guus

Terwijl Leo ouder werd, viel Wendy’s oog op Guus, een Palomino Quarter hengst. “Ik was erbij toen hij geboren werd op mijn werk. Ik was er misselijk van, de hele dag door. Ik dacht: ‘dit is hem’.” Wendy sloot een deal met de fokker en zo kwam hij in haar bezit. Guus groeide voorspoedig op. Hij werd naast Leo haar rijpaard. 

“Toen Guus een jaar of vier was, werd er spat geconstateerd, dat was het moment dat ik een ander soort stal ging zoeken. Ook heb ik hem toen laten castreren. Ik zocht een stal waar hij 24/7 buiten kon zijn en ook zelf de keuze kan maken of hij in stal wil staan of niet. In die tijd kreeg Leo last van wat artrose, ook voor hem bleek deze manier van paarden houden een veel betere keuze.” 

Helemaal verliefd op Guus! Foto: Privebezit

Nogmaals Guus als veulentje -  Foto: Privebezit

 Foto: A. Bosch

Foto: A. Bosch

Lekker zwemmen met Guus in de zomer - Foto: Privebezit

Teun

Toch bleef er een leegte, zeker toen Leo overleden was. Vorig jaar, op Koningsdag, besloot Wendy die op te vullen. “Ik heb het gat ‘opgevuld’ met een Ardenner trekpaard.” 

Zo kwam Teun in haar leven. “Leo, Guus, Teun,” lacht ze. “Ik heb hun namen niet eens bewust op elkaar afgestemd, maar het klopte gewoon.” Opmerkelijk genoeg behielden zowel Leo als Teun hun oorspronkelijke namen. “Guus heb ik wel zelf verzonnen, die heeft een hele dure naam op z’n papier.” 

Teun is nu bijna een jaar bij haar en vormt een hechte band met Guus. “Ik train Guus en Teun een keer of vier in de week en ik doe dat lekker buiten in de bossen of de duinen in de buurt van Soest. Extra leuk is het dat mijn zus, die dertien jaar jonger is, sinds vorig jaar bij het team hoort. Eerder kwam ze een keer per jaar kijken en dat was het dan. Maar sinds vorig jaar is ze begonnen met rijden en trekken we er een keer of drie per week samen op uit. Ik heb inmiddels ook een dochter van twaalf en die heeft ook even gereden, maar is er uiteindelijk toch mee gestopt. Misschien komt het later wel weer. Het is goed zo.”

Dat zit wel goed tussen de oren! Het mooiste uitzicht dat er bestaat. - Foto: Privebezit

Ieder paard heeft baat bij lekker naar buiten en rijden door natuur en bos - Foto: A. Bosch

Ieder paard 

Wendy is er van overtuigd dat het buiten in de natuur trainen van haar paarden, niet alleen kan als je een Quarter of Trekpaard hebt, maar voor ieder paard heel goed zou zijn. 

“Dat weet ik zeker. Ik heb dat ook wel gezien, met paarden die in de sport hebben gelopen tot zelfs Olympisch niveau. De paarden vinden het heerlijk om erop uit te trekken. Je bouwt een heel ander soort band met ze op. Ik zou ieder paard een leven met ritten en training in de bossen en natuur gunnen. Maar ik zorg in ieder geval ervoor dat het ‘mijn mannen’ aan niets te kort komt”, besluit ze lachend.