Deborah Visser: “Ik was doodsbang voor paarden, maar werk nu als hoefverzorger”

27 januari 2025, 14:09 Welzijn

Je zal maar een enorme angst hebben voor paarden én een dochter die juist niets liever wil dan tussen de paarden zijn. Het overkwam Deborah Visser. Dankzij haar dochters passie voor paarden heeft ze inmiddels een volledige twist gemaakt in haar carrière. En met succes.

“Ik leerde de paardentaal spreken, en dat veranderde alles – nu combineer ik hoefverzorging met horsemanship. Ik help hierdoor niet alleen de paarden, maar ik leer de eigenaren ook hoe ze hun paard beter kunnen begrijpen.”

Guus, de pony waarmee het allemaal begonnen is. - Foto: Privebezit

Foto: Privebezit

Angst

‘’Tot een jaar of acht geleden had ik eigenlijk geen interesse in paarden, ik vond ze gewoonweg eng’’, vertelt Deborah. Ze vervolgt: “Mijn dochter bracht daar verandering in. Zij is als een echt paardenmeisje geboren. Toen ze eenmaal de leeftijd had dat ze mocht gaan paardrijden, was ze niet meer bij de manege weg te krijgen. Natuurlijk ging ik met haar mee, ze was nog te jong om alleen te gaan. Maar ik was doodsbang van al die paarden. Dan keken ze me vanuit de stal aan, soms de oren plat naar achter en stampend tegen de staldeuren.”

Niet veel later werd haar dochter gevraagd om voor een mini-shetlander te zorgen. “Als moeder van een paardenmeisje kun je eigenlijk geen nee zeggen toch?” aldus Deborah.

Dat deze shetlander met een “groot” paard stond, was op dat moment nog een verrasing voor haar.

“Op enig moment werd ik nieuwsgierig naar het gedrag dat paarden laten zien. Waarom stampen ze zo tegen de deuren? Waarom kijken ze soms zo boos? Waarom kunnen ze ineens uithalen? Dat soort vragen kwamen er naar boven.

Ik liep nog steeds met angst door de manege-gangen. Ook durfde ik de paddock van de verzorgpony niet in als het “grote” paard voor het hek stond.”

Deborah ging zich verdiepen in de paardentaal en hierdoor begreep ze de paarden beter en werd ze gaandeweg minder bang.

Hoefbevangen

De angst verdween en de verzorgpony werd eigen pony. “Een eigen shetlander, we waren zo blij! We hadden een mooie plek gevonden waar hij lekker op de weide kon staan. Na een half jaar raakte hij hoefbevangen. Ik wist niet eens wat dat was! Hoe kon dat nu, we zorgden toch goed voor hem?”

Iedereen die wel eens een hoefbevangen paard of pony heeft meegemaakt, weet dat dit een tragedie is. Enorm pijnlijk en niet altijd met een goede afloop.

“Ik dacht dat hij mooi gespierd werd; hij had zo een dikke manenkam. Maar dat was natuurlijk niet goed! Hoe kon gras zo een invloed hebben op het lichaam en de hoeven? Deborah’s interesse was wederom gewekt. Het zaadje om een veelgevraagde hoefverzorger te worden was hiermee geplant.

“Ik vind de combinatie van horsemanship en hoefbekapping heel belangrijk” Foto: Privebezit

Foto: Privebezit

Barefoot PaardAdviseur

“Vanaf het moment van hoefbevangenheid ging ik veel meer vragen stellen en keek ik ook mee met de hoefverzorgers (en artsen). Later volgde ik nog een aantal cursussen. Ik deed alles om te zorgen dat onze shetlander niet weer hoefbevangen raakte.”

De interesse in hoefgezondheid en het paardenwelzijn bleef, sterker nog, het werd steeds groter. Deborah besloot daarom de opleiding tot Barefoot PaardAdviseur te gaan doen. Dit is een veelomvattende opleiding dat veel verder gaat dan alleen leren bekappen. Als Barefoot PaardAdviseur ben je namelijk niet alleen expert in hoefverzorging, maar begrijp je ook hoe factoren als voeding, beweging, leefomgeving, het gebit of een mogelijke wormbesmetting, een cruciale rol kunnen spelen in de hoefgezondheid.

Performance Horsemanship

Nog voor Deborah aan de opleiding tot Barefoot PaardAdviseur begint, heeft ze een andere opleiding net afgerond. “Naast onze shetlander hebben we er inmiddels nog 2 paarden bij. Ik wilde deze gaan trainen, maar wel op een paardvriendelijke manier. Zo kwam ik bij de opleiding Performance Horsemanship. Hier heb ik geleerd hoe je in harmonie, met wederzijds respect en vetrouwen, met je paard kunt werken.”

Tijdens haar werk, combineert Deborah deze 2 opleidingen. “Ik vind de combinatie van horsemanship en hoefbekapping heel belangrijk. Voor een paard is het namelijk niet vanzelfsprekend een voet te geven. Een paard is namelijk van nature een vluchtdier. Vertrouwen en wederzijds respect zijn dan ook enorm belangrijk.

Wanneer je de paardentaal spreekt, werkt dat veel fijner. Als een paard zijn hoef ‘laat ontspannen’ in mijn hand, wordt het makkelijker om te bekappen. En dat ontspannen doet een paard alleen als hij je vertrouwt. De eigenaren waarderen deze benadering enorm.”

Foto: Privebezit

5 Hearts Hoofcare

Inmiddels is Deborah volledig werkzaam als hoefverzorger. “Ik heb een tijd lang een combinatie gemaakt. Ik had een goede baan in de farmacie, maar ik werd steeds meer gevraagd als hoefverzorger. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt om mij volledig te gaan focussen op mijn bedrijf; 5 Hearts Hoofcare.”

Deborah legt uit hoe ze aan de naam 5 Hearts Hoofcare komt. “ Een gezonde hoef werkt als een pomp en ondersteunt het hart. Een paard heeft dus zo gezegd 5 harten.”

Deborah hanteert een holistische benadering, waarbij ze verder kijkt dan alleen de hoeven van het paard. Ze richt zich op het totale paardenwelzijn, omdat gezonde hoeven onlosmakelijk verbonden zijn met de algehele gezondheid en (mentale) balans van het paard.

Tijdens haar werk deelt Deborah graag haar kennis met haar klanten. “Ik betrek de eigenaren altijd bij het proces omdat zij de basis vormen voor het welzijn van het paard. Ik zie het dan ook echt als een samenwerking.

Ik leg altijd uit waarom ik voor een bepaalde aanpak kies. Ik heb ook voorbeeldhoeven mee, om dingen visueel uit te leggen (zonder het paard onnodig te belasten). Wanneer eigenaren begrijpen hoe een hoef in elkaar zit en waarom ik bepaalde keuzes maak, werkt dat alleen maar positief. Per paard, per keer, bepaal ik samen met de eigenaar het bekapinterval, wat meestal tussen de 4-6 weken ligt.”

Meer over 5 Hearts Hoofcare

Zoe Jansen, voor Bit & Cap