Dorinde Roverts over haar 33-jarige Precor: “Onze vriendschap is van onschatbare waarde”

Moeilijke zoektocht?

Dorinde en haar 33 jaar oude ‘Prikkie’ vormen al 21 jaar lang een combinatie. “Menig relatie duurt minder lang”, steekt Dorinde lachend van wal. 

“Toen ik 21 jaar geleden na een jarenlange pauze van de paardensport toch besloot om op zoek te gaan naar mijn eerste eigen paard, wilde ik op zoek naar een Arabier die western was opgeleid. En die zijn er niet veel.”

Op slag verliefd

Toch kwam ze via een oud-collega bij Precor uit; een western-opgeleide Arabier. “Naast het feit dat hij precies was wat ik zocht, was ik ook op slag verliefd op hem. Toen zijn toenmalige eigenaar opmerkte dat hij zich bij mij anders gedroeg dan bij alle andere geïnteresseerden, was de keuze snel gemaakt. Prikkie heeft mij gewoon uitgekozen.”

Foto: MMD-Fotografie

Hart van goud

“Zijn karakter, dat is goud waard. Hoewel ik hem uiteindelijk heb laten ruinen, was hij zelfs als hengst ontzettend lief. Hij kan een typische Arabier zijn, maar kan ook een kinderpony zijn.”

“Toen mijn oud-stalbaas, die inmiddels helaas is overleden, zijn vrouw nog hielp met de paarden binnenzetten, was Prikkie het enige paard dat hij mee kon nemen aan het halstertouw.”

“Prikkie paste zich aan aan zijn tempo en áls hij te snel liep, wachtte hij netjes tot de stalbaas weer naar hem toe geschuifeld was. Dat paard heeft echt een hart van goud.”

“Eerste en laatste paard”

Eén ding is zeker, volgens Dorinde: “Prikkie is mijn eerste en laatste paard. Geen enkel ander paard kan aan hem tippen. En wat ben ik dan gezegend dat ik hem al zo lang in mijn leven mag hebben.”

“Toen ik hem drie jaar geleden naar onze huidige stal verhuisde, dacht ik dat ik bijna afscheid van hem moest nemen. Toch bloeide hij mede dankzij de goede zorgen van de staleigenaresse weer helemaal op. We rijden al dertien jaar geen wedstrijden meer, maar dat hij sinds de verhuizing aangeeft weer op buitenrit te willen, zegt voor mij genoeg.”

“Ik pas me aan aan hem en hij mag te allen tijde het tempo bepalen, maar wat ben ik blij dat hij nog zo graag wil! Ik weet dat de tijd van afscheid nemen steeds dichterbij komt, maar ik weet ook dat hij een prachtig pensioen heeft nu. Dat geeft mij ongelooflijk veel rust. Ik kan nu echt genieten van zijn mooie grijze koppie”, lacht ze.

Foto: Renate Smid

Van onschatbare waarde

Specifieke doelen heeft Dorinde niet meer. “Ik heb in de afgelopen 21 jaar altijd geprobeerd om dingen te doen die Prikkie en ik beiden leuk vonden. We hebben prachtige dingen beleefd, maar bovenal is hij al die tijd mijn beste vriend geweest.”

“Hij heeft mij door de coronaperiode heen gesleept. Dat is van onschatbare waarde. Ik hoop hem nog jarenlang gelukkig te houden. Dat is voor mij het belangrijkste.”

“Hij heeft mij zo veel gegeven; het minste wat ik voor hem kan doen is hem het pensioen geven dat hij verdient”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Renate Smid / MMD-Fotografie