Eva van der Hoek: “Marja is al de helft van mijn leven bij mij”

Samen opgegroeid 

Toen Marja’s vorige eigenaar haar zeven jaar geleden wilde verkopen, was de merrie lichamelijk niet fit. Toch besloot Eva haar over te nemen, en dat terwijl zij zelf nog maar vijftien was. “Ik nam bijbaantjes om Marja te financieren, regelde de tandarts en regelde de dierenarts. Ik heb dankzij haar eigenlijk alles geleerd wat ik nu weet. We zijn niet alleen als combinatie gegroeid, maar ook individueel.”

Foto: Rianne Riemens

Koppig, maar goudeerlijk

De merrie heeft een sterk karakter, is zeker van zichzelf en is nergens bang voor. “Ik was als jong meisje best wel onzeker rondom paarden, maar Marja loodste mij overal doorheen. Dankzij haar heb ik het vertrouwen gekregen om zelfverzekerder te rijden en met paarden om te gaan.” Nu, op zesentwintigjarige leeftijd, is haar karakter nog altijd even sterk. “Dat vind ik heel erg mooi om nog terug te zien.”

Pijnvrij genieten

Drie jaar geleden werd Marja gediagnosticeerd met PPID en artrose. Ze was dusdanig kreupel dat buitenrijden en crossen, wat de combinatie voorheen graag deed, geen optie meer was. Desondanks koos Eva er bewust voor om haar te houden. “Ook al kan ik niet rijden, ik wil per se dat Marja bij mij blijft tot het einde. Ze betekent heel veel voor mij. En aangezien ze gelukkig wel pijnvrij kan leven, wandelen we nog graag samen.”

Foto: Rianne Riemens

Nog één droom

Vroeger droomde Eva ervan om met Marja door het bos te rijden, maar dat is er nooit van gekomen. Ze heeft nu daarom nog één wens. “Ik zou heel graag nog eens met Marja naar het bos of strand gaan voor een mooie wandeling. Of het er ooit van komt, weet ik niet, maar dat staat ook niet voorop. Als Marja gelukkig is en kan genieten van haar pensioen, is dat eigenlijk al meer dan genoeg voor mij”, sluit ze af.

Bron: B&C