Hoe herken je stress bij je paard?
NieuwsStress is een normale en adaptieve reactie, die dieren in staat stelt om te gaan met uitdagingen of bedreigingen in de omgeving. Voor een paard is zo’n uitdaging of bedreiging bijvoorbeeld een vreemde hond in de wei, een grote verandering in de training of leefomgeving van het paard of slechte weersomstandigheden die het paard als bedreigend ervaart.
Hierdoor gaat de hartslag van het paard omhoog, gaat hij zweten, is hij extra alert en zal hij proberen te vluchten van het gevaar. Gelukkig voor ons kan het gedomesticeerde paard over het algemeen goed omgaan met milde stressoren, waarmee hij regelmatig wordt geconfronteerd en waarvan hij de uitkomst redelijk kan ‘voorspellen’. Denk maar eens aan de geluiden van passerend verkeer, zoals vliegtuigen en motoren.
Het is een ander verhaal wanneer paarden niet goed kunnen omgaan met voortdurende ‘bedreigingen’ in hun omgeving. Door de manier waarop wij paarden houden, kunnen de dieren bijvoorbeeld niet al hun natuurlijke gedrag vertonen. Dit kan leiden tot chronische stress. Deze chronische stress kan tot uiting komen in een verminderde eetlust van het paard, verminderde werklust, depressie of een andere verandering in het paard zijn ‘normale’ gedrag.
Als je denkt dat je paard gestrest is, probeer dan te identificeren welke signalen het paard uitzendt. Denk na over wat in de manier waarop het paard wordt gehouden aanleiding kan zijn tot stress. Een paard dat op sportniveau presteert, dat naast een intensieve training voornamelijk op stal staat, energierijk voedsel krijgt en veel moet reizen voor wedstrijden, kan bijvoorbeeld een verhoogd risico lopen op maagzweren. Deze leiden weer tot een verminderde eetlust. In dit geval wordt de stress duidelijk door de verminderde eetlust van het paard, dat wordt veroorzaakt door maagzweren. Onderliggend probleem is de manier waarop het paard wordt gehouden.
Beloningshormoon
Gedrag als weven, kribbebijten en alsmaar rondjes lopen in de stal, worden vaak gezien als tekenen van stress. Maar dat ligt iets genuanceerder. Meestal begint dit gedrag als gevolg op iets wat mankeert aan de wijze waarop het dier wordt gehouden. Je kan denken aan een te kleine stal, gebrek aan sociale stimulatie of te energierijke voeding. Als het gedrag eenmaal is ‘bevestigd’, dan is het lastig dit gedrag weer af te leren, ook al zijn de omstandigheden verbeterd. Door het uitvoeren van het gedrag, komt namelijk endorfine vrij in de hersenen van het paard. Dit ‘beloningshormoon’ zorgt ervoor dat het paard het gedrag blijft vertonen, omdat het door de vrijgekomen endorfine een fijn gevoel krijgt. Dit hormoon heeft eenzelfde invloed op mensen. Hardlopers maken bijvoorbeeld tijdens het lopen endorfine aan. Deze ‘runners-high’ maakt het hardlopen als het ware verslavend.
Bron: The Horse
