Nicole Aafjes: “In slechts vijf jaar tijd zijn paarden weer onderdeel van ons leven geworden”
Community Jong paard starten RecreatieNa een jarenlange pauze van de paardensport werd Nicole Aafjes in 2020 tijdens een middag op het strand plots geïnspireerd door een groep buitenrijders. Ze melde zich diezelfde dag nog aan bij manege en is nu, vijf jaar later, de trotse eigenaresse van Roos van de Lohofte; een vierjarige Haflingermerrie, die binnenkort mogelijk samen met een toekomstig maatje bij haar aan huis komt te staan. “Het is bizar dat je leven in korte tijd zo kan veranderen door één ervaring”, vertelt ze.
Paardenvirus
Toen Nicole in 2020 met haar gezin op het strand een groep buitenrijders tegenkwam, begon het paardrijden toch weer te kriebelen. “En dat terwijl ik al járen niets meer met paarden deed”, steekt ze van wal. “Ik melde mij diezelfde dag nog aan op een manege bij mij in de buurt en was al snel weer helemaal besmet met het paardenvirus.”
Uitgesproken mening over koudbloeden
“Toen ik het met een aantal collega’s over mijn droom van het hebben van een eigen paard had, vertelde een collega over de paardenmelkerij van een kennis van hem. Daar waar ik in eerste instantie voor ogen had om een ietwat oudere KWPN’er te kopen en veel op buitenrit te gaan, belandde ik niet veel later op een paardenmelkerij vol jonge Haflingers.”
“Ik had nogal een uitgesproken mening over koudbloeden en wist dat ik absoluut niet zo’n type paard wilde, tót ik daar een heel leuk, hondsbrutaal negen maand oud merrietje zag staan.”
Foto: fotografiebyash
Op slag verliefd
Je raad het al, Nicole werd op slag verliefd op Roos. “Hoewel ze alles was wat ik niét zocht in een paard, was de keuze heel snel gemaakt. Mijn vriend en Roos’ toenmalige eigenaar verklaarden mij voor gek, maar drie weken later stond ze toch echt bij mij op stal. En dat terwijl ik pas net weer begonnen was met paardrijden”, lacht ze.
Jezelf verbeteren
“Het hebben van een eigen paard is niet eenvoudig, maar het hebben van een veulen is al helemaal andere koek. Ik besloot mij te verdiepen in methodes en cursussen van trainers als Tristan Tucker en Yvet Blokesch (interviews taggen) en kennis op te doen over huisvesting, welzijn verzorging.”
“Veel mensen zijn van mening dat een onervaren ruiter en onervaren paard een slechte combinatie vormen, maar door de jaren heen hebben Roos en ik onze eigen weg erin gevonden. Dat ik constant bezig was met mezelf én haar verbeteren, werpt nu echt zijn vruchten af.”
Bijzonder karakter
Toch blijft het pittige karakter van de merrie keer op keer naar boven komen. “Roos is absoluut geen koudbloed met een koel karakter, maar stiekem vind ik dat juist zo leuk aan haar. Ze zit vol looplust, heeft altijd een hoog tempo en kan soms best druk zijn, maar daar ben ik inmiddels zo aan gewend dat dat voor mij helemaal oke voelt. Dat is gewoon hoe Roos is.”
“Wetende dat er een kind op haar kan wegstappen, voel ik mij altijd veilig bij haar. Al maakt ze het mij niet altijd makkelijk. Als ze weet dat er iemand op haar rug zit die voldoende ervaring heeft, geeft ze je maar al te graag een sensationele rit!”, lacht ze.
Foto: fotografiebyash
“Onze levens zijn veranderd”
“Nu Roos goed zadelmak is, trainen we één keer per week in de bak en één keer per week buiten. Dat werkt heel fijn voor ons. Over niet al te lange tijd zal ze mogelijk bij ons aan huis komen te staan en zullen we op zoek gaan naar een tweede paard, voor mijn vriend.”
“Het paardenvirus is ook naar hem overgeslagen, dus hij hoopt met zijn toekomstige paard te gaan springen. En heel stiekem lijkt mij dat ook wel erg gaaf.”
“Het is bizar om te realiseren hoe onze levens veranderd zijn in de afgelopen vijf jaar. Eén paard, een tweede paard op komst, een huis waarbij de paarden misschien aan huis kunnen; het is echt onderdeel van ons leven geworden”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap
Foto’s: fotografiebyash
