-

Ruitergewicht onder de loep

Arnd Bronkhorst

Wat doet een paar kilootjes meer met de beweging van een paard? Wanneer is een ruiter te zwaar? Ruitergewicht is al sinds tijden een gevoelig, maar belangrijk punt van discussie. Er worden tal van onderzoeken naar gedaan, maar volgens professor René van Weeren van de Universiteit van Utrecht is het soms moeilijk om daar juiste conclusies uit te trekken. “Bij onderzoek naar paarden en ruiters spelen ontzettend veel variabelen mee.”

Met regelmaat verschijnen er nieuwsberichtjes met belerende koppen, waarbij wordt gesteld dat te zware ruiters beter niet op een paard kunnen klimmen. ‘De rode draad in onderzoeken is dat een paard geen probleem ervaart als hij tussen de 15 en 20% van zijn eigen gewicht draagt’, zo is er te lezen in een recent statement van de KNHS. Er wordt ontzettend veel onderzoek gedaan naar de invloed van ruitergewicht op de beweging van het paard.

Al jaren

Dat is niet iets van nu: dat wordt al jaren zo gedaan. Zo voerde een Canadese universiteit in 1997 al een (nog altijd even waardevol) onderzoek uit waarbij zes ervaren springpaarden over een hindernis van 1.10 meter sprongen: een paar keer met ruiter en zadel en een aantal keer met ruiter, zadel en een dekje dat verzwaard werd tot 18 kilogram. De sprongen werden gefilmd en uit analyse bleek dat er aardig wat verschil zit in de landing van het paard wanneer deze een paar kilootjes extra meedraagt. De paarden landen dan dichter op de hindernis en de vetlok buigt duidelijk dieper door.

Met de beweging mee

Een interessant onderzoek, maar wel eentje waarbij een kanttekening te maken is.  De onderzoekers verzwaarden de ruiters van 60 kilo namelijk met 18 kilo ‘dood’ gewicht. Aan de invloed op de biomechanica doet dat niets af, maar wel aan hoe het paard het gewicht draagt. “Een ruiter van 60 kilo op een zadel met wat gewichtjes, is toch anders dan een ruiter die daadwerkelijk 78 kilo weegt. Die paar kilo ‘dood’ gewicht doet weinig, terwijl een ruiter met wat extra kilo’s door het aanpassen van zijn positie het paard toch een beetje kan helpen.”

“Als de zwaardere ruiter goed met het paard in de beweging mee gaat, of dat nou bij springen is of bij dressuur, dan hoeft dat voor het paard dan ook niet persé bezwaarlijk te zijn. Een ruiter met een paar kilo meer die zijn paard niet hindert, zorgt echt niet eerder voor blessures bij zijn paard, dan een lichte ruiter met een slechte houding”, stelt van Weeren.

Korreltje zout

Wie een beetje een neus heeft voor wetenschap, zal het ook al zijn opgevallen dat bij veel van dit soort onderzoeken maar een klein aantal paarden wordt getest. Het feit dat er zo veel kanttekeningen te maken zijn, maakt dat men dit soort onderzoeken soms liever met een korreltje zout neemt. En dat is zonde, want er valt wel degelijk iets uit te leren.

Variabelen

“Bij onderzoek naar paarden heb je met ontzettend veel variabelen te maken. Denk maar aan de bouw van het paard, de ervaring, de blessuregevoeligheid, het karakter en natuurlijk de balans en rijvaardigheid van de ruiter. Je probeert die variabelen zo veel mogelijk gelijk te trekken, maar het is bijvoorbeeld heel lastig om dezelfde ruiter in een paar uur tijd 20 kilo zwaarder te laten worden”, glimlacht van Weeren. “Heb je te maken met veel verschillende invloeden, dan heb je meer proefkonijnen nodig om het effect van die variabelen zo veel mogelijk uit te sluiten.” Dat gebeurt volgens van Weeren nog niet altijd genoeg, waardoor sommige harde beweringen niet altijd de juiste zijn.

Zinnige conclusies

Uit een klein onderzoek trekken onderzoekers stevige conclusies, waar vervolgens op internet en in de media volop discussie over ontstaat. Van Weeren ziet het daarom in de toekomst liever anders: “Het zou mooi zijn als we al die losse onderzoekjes naar ruitergewicht en de beweging van het paard bij elkaar kunnen voegen. Doe je dat, dan denk ik dat je daar best hele zinnige conclusies uit kunt trekken.”

Dit kun je vervolgens inzetten om mensen te motiveren om fit te worden en blijven, zonder dat je daar direct een percentage aan hangt. Dat komt uiteindelijk het plezier met hun paard ten goede, net als het welzijn van hun dier.

Bron: Bitmagazine.nl

Foutje gespot? Meld het ons!
Dit vind je misschien ook interessant