Afbeelding
Foto's: Lotty van Hulst

Column Roos Bijleveld: “Je moet geduld hebben”

Welzijn Column Opvallend

Mijn showpaardje kent een boel vrijheidsdressuur. Regelmatig geef ik showtjes voor bijvoorbeeld ponykampen. Lekker gek doen met die kinderen en ze tussen het spelen door laten zien dat je paard plezieriger werkt voor een beloning dan voor een klap. 

Na afloop van een show is er altijd wel iemand die tegen me zegt: ‘Daar moet je wel veel geduld voor hebben, voor je paard dat allemaal kan.’ Mijn antwoord is dan: ‘Klopt. Maar dat moet je als je een paard tot Grand Prix wil opleiden OOK.’

Dingen kosten tijd

Gaat het wel over ‘geduld’? Of gaat het over het erkennen dat dingen tijd kosten?  ‘Geduld moeten hebben’ roept bij mij het gevoel op dat je eigenlijk op een ander punt zou willen zijn. Dat je ‘verdraagt’ waar je nu bent, maar het geduld moet opbrengen tot je op het verlangde punt bent. Is ‘geduld hebben’ nog aan de orde als je totaal opgaat in wat je doet, ook al kost het inspanning? 

Als je totaal omarmt wat nodig is om fijn, ontspannen, eerlijk, met elkaar te leren en te groeien? Moet je voor te voet ergens heen reizen méér geduld hebben dan per vliegtuig, of is het gewoon een andere manier van reizen? Ben ik te filosofisch als ik zeg: geduld moet je hebben als je het eigenlijk niet hebt?

Ongeduld zie ik vaak als de verwachting van de mens niet overeenkomt met de realiteit van het proces. Samen met onmacht door onkunde en/of onwetendheid, worden we ongeduldig. We raken teleurgesteld. Het paard doet het niet zoals wij het wilden of verwachtten. Het duurt wel héél erg lang. Als we dan niet naar onszelf reflecteren, geven we met een beetje pech onze verlangens en verwachtingen voorrang op de realiteit van het paard. Of we danken een werkwijze alweer af voordat we het echt een kans hebben gegeven.

Eindeloos doormodderen?

Soms is ongeduld gezond. Eindeloos blijven doormodderen met iets wat gewoon niet werkt is natuurlijk evenmin handig. Als je écht niet verder komt, moet je onder de loep nemen wat er aan de hand is! 

Maar meestal zie ik mensen ‘landen’ in ontspannen de tijd nemen die nodig is als ze uiteindelijk hun verwachtingen bijstellen. Het verlangen is er nog, maar er ligt geen vastgelegd beeld meer op van hoe en wanneer ze dat per se moeten bereiken. De investering gaat zitten in de manier waarop ze de weg naar het doel afleggen. Dat kost over het algemeen de nodige zelfontwikkeling. Meestal erkennen die mensen dat hun paard ze cruciale dingen leert over henzelf, JUIST omdat ze verwachtingen moesten loslaten.


Shortcut to mastery?

‘There is no shortcut to mastery’. Of je nu stap voor stap je paard tot hoog in de sport of hoog in de vrijheidsdressuurclownerie wilt opleiden, iets ECHT goed leren en doen kost tijd, inzet en volharding. En ik geloof dat als je dat met hart en ziel doet, je geen geduld ‘moet’ hebben, maar dat je geduld vanzelf krijgt als onderdeel van de overgave aan dat proces. 

Afbeelding